mijn kanker   'my box of crayons'

'Using my box of crayons'

Mijn verhaal/Mijn kanker


Hoe begin je een blog?

Hoe begin je een blog over jezelf? Ik had eigenlijk geen idee en dat zou voor mij een reden kunnen zijn om het dan maar niet te doen. 

Gewoon beginnen en al doende leren lijkt me een goede 1e stap. Ik neem mezelf en jullie mee in mijn verhaal over borstkanker. Een 'reis' die ik niet zou willen maken en niet op mijn bucketlist staat (die had ik nl. nog niet eens). Ik ben meer van genieten van het moment. Misschien dat er nu een bucketlist komt van dingen die ik wil laten i.p.v. doen 😊.


De ontdekking

Een paar weken geleden (ergens in oktober) voelde ik een ander soort knobbel dan de cystes die ik voorheen voelde.

's Nachts slecht slapen vanwege de stekende pijn in mijn linkerborst hielden me letterlijk wakker. Ik dacht nog:"als het pijn doet is het geen borstkanker". Deze gedachte veranderde toen ik op een dag een deuk in diezelfde borst zag en bij mij de alarmbellen gingen rinkelen.

 

De afspraak bij de huisarts was al snel gemaakt. Ze zag in één oogopslag 'iets anders' dan de vorige controles. Dat had ik natuurlijk ook al in haar ogen gezien. Ze heeft me meteen doorgestuurd naar de borstpoli.

Daar kreeg ik mammografie, echo, punctie (biopt), de diagnose borstkanker en als kers op de taart: kwaadaardig. Wat een bevestiging van het gevoel dat ik al langer had.

 

Voor mijn vorm van kanker en plek waar die zich bevindt zou borstbesparende operatie en bestralen voldoende zijn. Dit mits de MRI bevestigt dat ik verder 'schoon' ben. Anders de hele mikmak-het uitgebreide pakket-full options...... (nou, dat zien we dan nog wel, want aan mijn lijf geen polonaise).

Met informatieboekjes, tekening van de borst met kanker en informatie over de fase en vorm verliet ik afgelopen dinsdag de gezellig ingerichte (🙈verre van gezellig ingericht dus) spreekkamer. Next.....

Die boekjes lees ik (nog) niet, dat brengt me nu niets en zou me alleen maar onrustig maken. 

 

Tegelijkertijd voel ik een enorme kracht en levensenergie en het 1e dat in me opkwam en uitsprak was:"Fijn om te weten en ik heb de regie". 

 

Met mijn huisarts (ze stond dinsdagavond aan de deur) afgesproken dat er een verwijsbrief voor second opinion komt, want ik wil naar het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Ik wil een behandeling op maat. 

 

 


Delen van 'het nieuws '

Hoe deel ik dat ik borstkanker heb?

Het delen van het nieuws ging als vanzelf. Nooit kunnen denken dat ik het gewoon zou vertellen en de drang kreeg om het met de hele wereld te delen en van de daken te schreeuwen.  Ik? Geen Facebook, instagram (wel even gehad😇) of ander online netwerk, want had nooit de behoefte om mijn privémomenten online te delen of bij anderen te koekeloeren. Ik heb de afgelopen week mijn telefoon overbelast en daarbij het woord borstkanker vele woonkamers ingeslingerd.

 

Thuis en in mijn directe omgeving delen ging dus makkelijk en gewoon zoals ik ben. Natuurlijk zag ik een verslagenheid en verdriet bij ze en dat mag er ook zijn.

De reacties zijn warm, emotioneel, mooi, persoonlijk en verbindend. Wat ben ik trots op mezelf en de mensen om me heen. 

 

Voor mijn collega's heb ik een brief geschreven en deze per mail gedeeld (zie foto). Voor de ouders en kinderen heb ik het in de nieuwsbrief laten zetten. Ik ben van 'het beestje bij de naam noemen '. 

Reacties blijven binnen stromen en ik beantwoord ze (bijna) allemaal.


Tijdlijn in omgekeerde chronologische volgorde

 

Vervolg op subpagina: vervolg mijn verhaal......

22 februari: herstelgesprek AvL

(6 februari: bedrijfsarts)

8 februari: uitslag uitstrijkje 

25 januari: AvL Gynaecologie en Internist: uitslag mammaprint

15 januari: 1e bestraling (zal mij benieuwen)

12 januari: 1e bestraling Maastro ○(afspraak is verzet naar maandag!!)○

5 januari: intake Maastro en CT-scan

21 december: AvL polikliniek chirurgie en telefonische afspraak chirurg en radiologie

(19 december: bedrijfsarts)

12 december: operatie, dagopname

4 december: afspraak, onderzoeken, heroverweging e.d  AVL A' dam en datum plannen operatie en de rest.

Nu: wachten wachten wachten wachten....

16 november: terugkoppeling bij huisarts. Telefoontje met ziekenhuis om te checken of Amsterdam (Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis) al op de hoogte is gebracht. 

[Ik ga naar AMSTERDAM. De chirurg stuurt mijn gegevens door en ik word spoedig gebeld voor een afspraak.]

 

Yeah. Amsterdam! Here I come.

14 november: pas laat in de middag afspraak chirurg/plastisch chirurg en uitslag MRI- bespreken voorstel behandelplan.

10 november: MRI met contrastvloeistof. 

7 november: afspraak chirurg en info over mijn kanker en info over evt. behandelplan. MRI gepland.

6 november: telefonische bevestiging van borstkanker.

3 november: borstpoli (mammografie, echo, punctie/biopt en voorlopige diagnose).

 

31 oktober: 1e afspraak bij huisarts.

Rond 24 oktober: knobbel en deuk in borst.

 


Mijn dagboek (omgekeerd chronologisch)

Ik heb mijn dagboek net 'even' omgegooid. Na enig knip en plak werk heb ik dit dagboek in omgekeerde chronologische volgorde gezet. Dat schrijft en leest wat makkelijker dacht ik. Zo staat het laatste nieuws dus altijd bovenaan en scrolt wat sneller.


Vrijdag  23 februari 2018

Het is bijna 06.00u. en ik zit al met mijn toet boven de ochtendverslaving en gedachten komen en gaan. 

Het herstelgesprek was goed. Ze gaf met glimmende ogen aan dat ze enorm trots op me is. Dat deed wat met me.

Ze blijven me goed volgen en krijg jaarlijks naast de mammografie ook een MRI (de rest deel ik bij medische informatie en hormoontherapie).

Ik ben nog gaar van de reis en de indrukken en kon maar moeilijk in slaap komen. 

Vandaag even niksen.

 

Change of plans......

Ik moet er echt even uit. Frisse lucht zal me goed doen, want ik merk dat ik een kort lontje heb. Niet echt bevorderlijk voor de sfeer thuis en mijn welbevinden.

 

Vanaf vandaag typmiep ik verder op een subpagina 'Vervolg mijn verhaal'. 

 


Donderdag 22 februari 2018

Jemineetje, wat een cadeau buiten. Een babyblauwe lucht. Wauw💕.

Verheug me nu al om strakkies op weg naar Amsterdam met een lekker muziekje op de achtergrond naar buiten te koekeloeren. Als 'bijrijder' ben ik net Nijntje in de trein. 

Nu eerst even de benen strekken en met de zon op mijn snoet de straat op en neer.


Woensdag 21 februari 2018

Even terugblikken op vandaag.

Het is inmiddels al avond en het was een heerlijke lenteachtige dag. Lentekriebels......

We waren op school voor het adviesgesprek met snoetje. We waren al trots en nu nog steeds. Hij wordt steeds meer wie hij is. 

Zo fijn om collega's te zien en even te knuffelen. 

Daarna nog even een winkel ingefloept en kwam op straat en in de winkel ouders tegen waarmee ik nog heb staan klessebessen. Gezellig en ik ga snel weer eens thee leuten bij de lieve schat. Ze heeft zoveel voor onze school betekent. Was een feest om met haar samen te werken.

 

Toen ik snoetje uit school ben gaan halen meteen een broodje 'Werrem sjink' bij bufkes gehaald. Smikkel smikkel.

Aansluitend de binnenkant van mijn ogen bekeken😴. 

Morgen weer naar het AvL in Amsterdam en dan komen we weer hier langs. Op weg naar mijn 1e date in het AvL riep ik:"Whaaaaa, wat gaaf. Dat wil Véro wel". Lijkt me dus ècht waanzinnig.

Nu misschien nog niet zo handig, maar het kriebelt wel. Gewoon snel online een voucher kopen, want bij mij komt van uitstel serieus afstel.


Dinsdag 20 februari 2018

Vandaag gun ik mezelf weer een helpend momentje. Klessebessen met een lieve schat in een gezellig tentje.

I love it. 

 

20.02u.

Net het tabletje met gepaste tegenzin ingenomen. Wat een teleurstelling toen ik het uit de strip drukte, want het was gewoon gebroken wit en de folie dus groen. KOEKOEK. Mijn 2e koekoekmoment vandaag. Hihihihi.

Het 1e was vanmorgen. Ik had om 10.00u. in Sittard afgesproken en zat met muziek op de achtergrond voor de spiegel mijn haar te temmen. Toen ik op de klok keek zag ik dat het opeens al bijna 10.00u. was. Op een andere klok gekeken en daar was het even laat. Oepsie. Ik mis dus een stuk uit de film, want in mijn beleving was het iets over negenen. Ècht hè🙄.


Maandag 19 februari 2018

Ben weer ietsie pietsie boven water en tank nog even bij. 'Een gevoel van euforie na het lopen van de marathon'.

 

Bij ('t item) hormoonbehandeling had ik geschreven dat ik 20 februari ga starten en tegelijkertijd denk ik: "gatsiedakkie en getver de getver". Soms gaat de tijd opeens erg snel hè. Het is morgen al!

In mijn hoofd blader ik door mijn eigen offline scheldwoordenboek dat ik bij speciale gelegenheden raadpleeg. Lucht enorm op om even intern te 'mopperen'.

 

Ik merk dat ik een korter lontje heb en gelukkig was ik alleen thuis en heb ik mezelf kunnen afleiden van de gedachte om dat groene pilletje vanaf morgen gedurende 2 tot 5 jaar dagelijks te moeten nemen. Wel een mooie kleur groen.

Ik zal ook maar meteen turven hoe vaak ik het ga vergeten. Routinematige dingen zijn niet aan mij besteed.


Zondag 18 februari 2018

'The day after'. Nog nagenietend van de indrukken van gisteren slurp ik mijn koffie leeg. Over hoe ik me nu in mijn lijf voel ga ik niet schrijven, want ik wil de herinneringen aan gisteren vasthouden. Het publiek was qua leeftijd tussen de 20 en 55. Ik had niet gedacht dat er nog zó veel dancepower in me zat. Ik kreeg er complimenten over en daardoor nog een schepje er bovenop gedaan. Dat ik daardoor bijna aan de beademing moest heeft niemand gezien.

 

Vandaag wordt het een rustdag. Met een boek op de bank, want meer zit er niet in.

 

'I did it (my way......)

🙄


I will be in the moment......

Zaterdag 17 februari  2018

Vanavond is het dan zo ver, deze 40 plussers gaan naar Utrecht. Ik voel me net een puber die voor de 1e keer naar een dancefeest gaat. Wat trek ik aan😅?

Oepsie, daar had ik nog niet over nagedacht. Dilemma van de dag.

I was in the moment 😁😴

00.30u.

Het was het waard. Ik heb de moves nog en heb me heerlijk laten gaan. Iets na twaalven was mijn energie op. Mijn lijf was er klaar mee en ik heb de signalen die het gaf serieus genomen (waren ook niet meer weg te denken, dus we moesten weg). We waren rond 21.00u. binnen, dus toch even kunnen genieten in het moment. 


Vrijdag 16 februari 2018

Het lijkt alsof ik nu over het hoogtepunt van de bijwerkingen ben. Gisteren nog veel steken en enorme hormoonschommelingen. Niet zo handig tijdens het dagje op jats met de trein. Het was een heerlijke dag.

 

Ik ga zo de bloemen ophalen bij de buren. Elke 2 weken een eigenwijze bos waar ik vrolijk van word. 

 

Insmeren met Calendeel doe ik niet meer, want daarna jeukt het te erg. Het zelfherstellend vermogen van mijn lijf doet goed zijn werk. Met de medicijnwinkel ga ik stoppen en ik vraag bij mijn huisarts het faillissement aan om volgende week een doorstart te maken met het anti hormoon. Ben er klaar voor😈.


Donderdag  15 februari 2018

Gistermiddag overviel me moeheid en misselijkheid. Dit duurde tot laat in de avond.


Woensdag 14 februari 2018

Eindelijk wat bijgekomen van afgelopen zondag. Gisteren een dik uur gaan luchten. Die wandeling deed me wel goed, dus ga ik zo nog een keer.


Dinsdag 13 februari 2018

Veel te vroeg wakker en dat is niet gek na een dag bankhangen. Ik was tutti kaputti (niet zo gek hè Véro na zondag🤔) en kreeg het intern niet warm. Ben eindelijk gaan lezen in de veelbesproken roman. Die lag al een paar weken geduldig op me te wachten. In één ruk een flink stuk gelezen totdat mijn ogen zwaar werden. 

 

Mijn borst en rug zijn minder rood en de zgn. hitteblaartjes voel ik wel, maar zijn al minder zichtbaar. Ik voel wel nog steken en die zijn niets vergeleken met de steken die ik voelde toen de tumor er nog zat. 

Het voelde gisteren wel apart om niet naar het Maastro te hoeven gaan. De hele tijd zo'n gevoel van nog iets moeten en de kalender checken op afspraken. Blij dat deze fase om is en tegelijkertijd ben ik er nog niet. Er gebeurt zo veel in mijn koppie. M.n. de gedachte dat mijn hart geraakt zou kunnen zijn en de gevolgen op langere termijn. Zit middenin de verwerking en ik laat gedachten komen en weer gaan.

 

 


Maandag 12 februari 2018

Wat was het gisteren gezellig tijdens de optocht en dan te bedenken dat ik het had willen ontvluchten. Na de optocht nog even op straat blijven hossen en springen met m'n vriendin. Daar zijn beelden van🤔🤣.

Thuis een heuse afterparty gehouden, want we hadden de smaak te pakken. Ook de kinderen hebben hun beste beentje voorgezet. 

Overal in huis ligt confetti als stille getuige van een heerlijke dag. 


Het was gezellig😉

Zondag 11 februari 2018

Om 9.00u. vanmorgen kwamen de 1e wagens al langs en bleven voor de deur bij het café staan. De ramen trilden en ik trilde de bank af. 

Zaterdag 10 februari 2018

De vlag hangt en nu de ballonnen nog. Mannen zijn goed met vlaggenstokken, dus gedelegeerd aan lief. Zou ook zonde zijn als ik over de rand van het balkon was gekukeld. Ballonnen krijg ik niet meer opgeblazen en ben sneller buiten adem. Nu kan ik wel zeggen dat dit door de bestraling komt, maar dat is niet helemaal waar. Mijn conditie is gewoon bagger en na een flinke wandeling moet ik al aan de beademing (zo voelt het wel).

 

Morgen komt de optocht door de straat en al vroeg in de ochtend is er een hoop tam tam bij de kroeg aan de overkant. Ik ben niet zo'n echte carnavalsvierder, maar als ik die beats hoor begint het te kriebelen.

Vroeg naar de supermarkt om het nodige lekkers in te slaan.

 

20.02u.

Vroeg naar de Appie zat er niet in. Ik kwam niet op gang en ben daardoor maar te voet gegaan. Enkeltje was 23 minuten lopen. Toen ik terug kwam zag ik uit als een verzopen katje.

 

Net zitten krabben op mijn rug en realiseerde me daarna pas dat ik ook van de achterkant bestraald ben. Nu heb ik de 'hitteblaartjes' die ik daar schijn te hebben open gekrabd. Oepsie......

Ik heb door omstandigheden niet voldoende kunnen rusten en dat merk ik nu wel. Ben tutti kaputti. 


Vrijdag 9 februari 2018

Na het aftellen van dagen kan ik nu ècht uren gaan aftellen. Zo onwerkelijk eigenlijk. Een cadeautje voor mijn prestatie heb ik al, want ik werd gisteren getrakteerd op de maandelijkse fase. Alweer 8 dagen eerder. Dat kan de pret niet drukken.

Vandaag begint de carnavalsvakantie en het voelt alsof ik dan ook echt vakantie heb. Op school hebben ze feest met optredens en een optocht. Tovert altijd een brede glimlach en tranen van geluk op mijn gezicht als ik die blije snoetjes zie. Als het niet sneeuwt ga ik kijken. Zie ik ook mijn collega's nog even.

 

Mijn huid begint te reageren. Er zitten een soort hitteblaartjes op en dat jeukt enorm. "Niet krabben", zeiden ze. Ik heb alleen het laatste onthouden dus krabben maar (Dat lucht zo op).

 

Vanmiddag eerst gesprek met de radiotherapeut en om 14.15u. de laatste bestraling......

The finale dance. My head against the wind.
Gelukkig geen opname van mij nu ik hier sta te flippen.

14.40u.

JOEHOE. Bye bye toestel 3 en 5. Wegwezen hier.

Jippie ja ja jippie jippie jey.

 

Straks de vlag uithangen.

(Vuurwerk in mijn hoofd💭)


Donderdag  8 februari 2018

Nu de finish in zicht is kijk ik terug op afgelopen maand en heb gedroomd over de dagelijkse ritjes en de mensen die ik ontmoet heb. Er zitten mensen bij die indruk op me gemaakt hebben vanwege hun eigenheid en vorm van kanker. Dat moet ik echt een plekje geven. Ook de geluiden tijdens de bestraling spoken door mijn hoofd. Mijn ogen hou ik gesloten tijdens het bestralen, want die beelden wil ik niet. Ik ben dankbaar dat deze behandeling er is en toch baal ik er een beetje van.

Ik word hierdoor immers dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van kanker. 

Hoe heerlijk is het om vrijdagavond de schietschijf eraf te schrobben. Bye bye.

 

13.00u.

En toen was het nog maar 1. Voorzichtig vreugdedansje in het kleedhokje en op het toilet. Een enorme smile op mijn snoet. Heerlijk 'Crazy'😊.

 

In de auto zitten meeblèren en bewegen op een heerlijk nummer (repeat, repeat, repeat...........) Hihihihi, een glimlach op de gezichten van medeweggebruikers getoverd. De zon op mijn snoet en gassen maar. 

 

Ik werd nog gebeld door het AvL om de uitslag van het uitstrijkje te delen. Uitslag was goed. Dat is fijn. De klachten die ik heb zijn hormonaal, dus heb ik een zuigtablet gekregen😜. 

 

😍😎

Er is geen video geplaaatst


Woensdag 7 februari 2018

Ja ja, nu nog 2 keer. Whaaaaaaaaaaa, ik ben hieper de pieper.

Ik heb vandaag nogmaals gevraagd of ze vrijdag een tekening op mijn bovenlijf willen maken. De meiden verheugen zich nu al en vinden het een leuk idee. Natuurlijk wil ik ook zo op de foto met mijn date van de afgelopen maand. Denk dat dat niet mag.


Dinsdag 6 februari 2018

Geslapen als een roosje. Wat jammer dat de wekker om 7.00u. afging. 

Nog 4 keer bestralen en mooie mensen ontmoeten. Gisteren weer 2 schatten gezien die ik vorige week ontmoet heb. Voelde zo fijn om met ze te babbelen. 

 

Het is inmiddels 21.00u. en ik lig uit te buiken op de bank. Ik had een prettig gesprek bij de bedrijfsarts. In de loop van de dag had ik weer hartkloppingen, duizelig en misselijk en daar schrik ik toch telkens van. Als dit blijft (overleg gehad met de huisarts) dan mag ik bloed laten prikken en een hartfilmpje. Gelukkig nu geen last meer van. 

 

Het is buiten winterwonderland en dat ziet er prachtig uit. Ik mocht er doorheen naar het Maastro en dat is toch minder. Op de terugweg een ongeluk gezien op de weg waar het vrijwel dagelijks bingo is. Ik merk dat ik wat angstiger ben en heel voorzichtig rij. Ben nu een soort van zondagsrijder die zich vergist heeft in de dag. 

 

Het online bestellen heb ik nu wel ontdekt. Vandaag werden 2 pakketjes bezorgd en morgen nog 1. Jeetje, zo handig en toch heeft een stenen winkel mijn voorkeur als ik echt iets nodig heb. Ik had echt geen zin om o.a. een kostuum voor snoetje te zoeken in een carnavalswinkel.


Maandag 5 februari 2018

Ik kan niet slapen. De schaapjes die ik geteld heb zijn al verhuisd naar een andere wei. Elke keer als ik in slaap ga vallen maakt mijn hart een sprongetje en zit ik rechtop. Bah, naar gevoel en het is inmiddels al 4.00u. geweest. Lekker dan....

 

Ben net even vitamine D gaan opnemen. Een stralend blauwe lucht en heerlijk fris. Even mijn accu bijgeladen. Dat kon ik wel gebruiken. Vannacht was schijnbaar door de stress die ik onbewust toch in me heb opgebouwd. Mijn lijf wil iets anders dan mijn hoofd. De radiotherapeut heeft me onderzocht. Longen zijn okee, bloeddruk en pols ook. Pols ietsje verhoogd. Niks aan het handje dus en zorgen voor meer balans. 

 

Morgen heb ik de 2e afspraak bij de bedrijfsarts en aan het eind van de middag bestralen. 


De 2e helft van de slinger lig al klaar.

Zondag 4 februari 2018

Gisteravond zat een kat in de tuin. De konijnen sloegen alarm en daardoor wist ik dat er een gast in de buurt was. Snoetje scheen met de zaklamp de tuin in en toen zagen we een vuilnisbakkenras met een eigenwijs koppie. Zo leuk.

Ze ging de garage in en heeft daar wat rondgespookt. Om haar eruit te lokken gaf ik een plakje ham dat ze gretig opsmikkelde. 

Toen we naar binnen gingen wilde ze mee en ik heb me kunnen beheersen. Ze heeft nog een poosje mauwend aan de deur gestaan. Ik hoop dat ze vandaag weer op bezoek komt. Vanavond zet ik de garagedeur op een kier. Nĕh, toch maar niet...... heb mijn handen al vol met 6 konijnen waarvan er 1tje binnen zit. Dat pluizenballetje houdt me gezelschap tijdens m'n ochtendritueel.

 

Ik heb mezelf een kaartje geschreven om me een hart onder de riem te steken en te laten weten hoe trots ik op mezelf ben. Nog 5 dagen doorzetten en dan heb ik een (be)stralende mijlpaal bereikt. Morgen kaartje posten, want echte post is zo leuk.


Zaterdag 3 februari 2018

06.15u. en ik zit al boven mijn emmer koffie. Om iets voor 8.00u. hoef ik pas weer weg, dus tijd zat om wakker te worden en bij te komen van de eigenaardige dromen die ik sinds

gisteren heb. Kan er werkelijk geen touw aan vast knopen.

 

Inmiddels bijna middag en alweer een poosje terug uit Maastricht. Nog 5 keer, yeah! Nu iets bedenken om weer andere gedachten te krijgen als ik aan Maastricht denk. Terrasje pikken of zo. Shoppen (waar ik niet zo dol op ben) zou natuurlijk ook kunnen. Ik weet al wie met me meegaat, dus dat gaat weer supergezellig worden.

 

Vanavond bij lieve schatten gaan eten en chillen. Gezellig.

Nog even en dan komen de mannen terug van skivakantie en is het gedaan met de rust, hahahahaha😜. 

 


Vrijdag 2 februari 2018

Koffie!!

Heerlijk om door de geur van koffie pas echt wakker te worden. Als ik snoetje naar school heb gebracht ga ik terug naar bed, want ben nog zo moe. Naar school brengen via de toeristische route. Eerder vertrekken dus. 

Nog 7 keer naar Maastricht en ik zie nu het licht aan het einde van de tunnel al een beetje. 

 

21.00u.

Net terug van Space Jump en ik was van plan om ook een sprong te wagen. Mijn borst floot me terug, dus lekker kunnen bijkletsen met m'n vriendin. Ondertussen kijken naar de capriolen die de snoetjes uithaalden op de trampolines. 

 

Volgende week rond deze tijd hangt de vlag uit. De carnavalsvlag staat al klaar.

 

NB

De afgelopen dagen hoor ik elk half uur reclame over wereld kankerdag op 4 februari a.s. gevolgd door reclame van Monuta of Yarden. Hoe verzin je het? Het 1e zal zeker een mooi initiatief zijn met een mooie intentie en toch roept het bij mij wat anders op. Dat wordt weer een telefoontje naar het radiostation en kan ik weer m'n lijfnummer aanvragen. Ik blijf immers die Maniac💛.


Donderdag 1 februari 2018

Net snoetje naar school gebracht en ik was van plan om meteen door te rijden naar Maastricht. Er stond 13 km file dus dan toch maar even terug naar huis. 

 

Een heerlijke relax dag ondanks de route van Limburg vandaag.

In het Maastro kunnen babbelen over de behandeling. Was fijn om ervaring uit te wisselen.

 

Vanavond hoop ik verder te gaan met het stoeltje. De rugleuning zit er al op. Nu even een tukkie doen.

 

Het tukkie heeft me weer goed gedaan. Vanavond hoef ik weer niet zelf te koken. Gisteren kreeg ik een mjammie ovenschotel. Ik kook heel graag zelf, maar een heerlijke verrassing sla ik niet af. Snoetje naar tennis brengen hoefde ik ook al niet, want hij is met een lieve schat mee. Als echte kers op de taart worden mijn bloemen straks bezorgd. Wat een verwennerij.


Het begin is er......

Woensdag 31 januari 2018

Ik was vannacht vergeten om de wekker uit te zetten en dat terwijl ik alleen thuis was en dus echt niet vroeg uit de veren hoefde.


Dinsdag 30 januari 2018

Vanuit het Maastro de site bijwerken is weer eens wat anders. Ik was al wat eerder hier doordat ik snoetje naar school had gebracht en dus meteen vanuit Sittard naar hier. Mijn thee stond pas net klaar toen ik mijn naam al hoorde. Vandaag zat de vaart er goed in. Ook prettig, het was zo voorbij. 


Maandag 29 januari 2018

Vandaag vrij fris en fruitig opgestaan. Voel nu het verschil met de afgelopen dagen. Gisteren geen diclofenac e.d. genomen en vraag me nu af of het daardoor kwam. Ik ga het ervaren als ik het straks weer neem. 

😁


Zondag 28 januari 2018

Gisteravond de helft van de slingers opgehangen. Gewoon omdat ik op de helft zit en enorm blij word van kleurrijke geordende chaos. Ik wil me nu ook dolgraag eens eindelijk aan het bekleden van de stoelen wagen. 


Zaterdag 28 januari 2018

Joepie, ik zit op de helft. 'The final countdown' kan beginnen. Ik heb nu dus de hele tijd dat liedje in mijn hoofd zitten. Echt hè [zucht].

 

Zonnetje schijnt, kevertje naar buiten en tuffen door het mooie Mergelland. Eerst even de straat door lopen zodat ik mijn beweging voor vandaag weer gehad heb.

Huisarts is net weg en was weer fijn om even te babbelen.

 


De natuur ontwaakt......

Vrijdag 26 januari 2018

Net ontwaakt uit een winterslaap. Ik zou nog uren kunnen blijven liggen, maar dat gaat 'm niet worden. Om 8.55u. heb ik weer een date met toestel 3 of 5.

 

Wat ging de 1e week bestralen toch goed. Mijn ervaring (de zenuwpijn) van maandag heeft me extra alert en deze 2e week een uitdaging gemaakt. Een irritante 'beer op de weg'.

 

Ik had een heerlijke dag. O.a. lekker liggen bellen en visite gehad. Super gezellig.

Natuurlijk was ik nog moe van gisteren en geef hier aan toe. In beweging blijf ik wel want dat advies volg ik op. Huishoudelijke taken, creatieve dingen en klusjes staan op een laag pitje en dat is prima voor nu.

 

De borst is al aan het verkleuren alsof ze door de zon gekieteld is. Duo penotti. 

Morgen de 10e bestraling en dus echt op de helft van deze stap. De laatste dus in het carnavalsweekend. Hoe leuk is dat....


Donderdag 25 januari 2018

Zzzzzzzzzzzz.

Ben nog moe en droomde dat de wekker ging. Oeps, hij ging echt.

Kokhalzend de trap aflopen is geen pretje. Ik heb inmiddels getrainde buikspieren van het kokhalzen. Wat een paar weken geleden 's avonds na het tandenpoetsen begon heb ik nu sinds een week ook 's ochtends. Snap ik wel dat mijn lijf dit doet. Gaat wel weer over.

En nu, op naar Amsterdam😁.

 

15.45u. en net terug, snoetje opgepikt uit school en nu even liggen want vanavond bestraling. Uitslag uitstrijkje over 2 weken en dan start ik met anti hormoon tabletten. Stap-voor-stap dus nog steeds.

 

Inmiddels alweer terug van de 8e bestraling. Het glas is nu dan toch half leeg i.p.v. half vol. Half leeg voelt nu toch beter op de één of andere manier. 


Woensdag 24 januari 2018

Met lood in mijn schoenen en staart tussen de benen zit ik aan de koffie. Gelukkig ben ik straks al om 8.45u. aan de beurt. Hoop dat ik het aandurf om me over te geven. De pijn die ik voelde kan zenuwpijn zijn. 

Nu eerst rustig muziekje luisteren want ik ben heel erg onrustig.

 

°Joepie joepie joepie. Vreugdedansje in het kleedhokje want geen pijnscheut (kan ook echt niet van bestralen, dat voel je niet) gekregen. Wat was ik nerveus en ik lag intern te 'shaken' en mezelf toe te spreken. Ik heb mijn angst kunnen delen en gevraagd of ze tussendoor tegen me wilden praten. Zo fijn. De schatten hebben me echt gerustgesteld.°

 

Nog overleg met huisarts gehad en was fijn om met haar te spreken over o.a. mijn gevoelens door afgelopen maandag.

 

De wekker staat ingesteld op 6.00u. Vroeg uit de veren en op weg naar Amsterdam. Here we go again. Maar dat is morgen...... nu laptop aanslingeren en Friends koekeloeren totdat mijn ogen zwaar worden. 


Dinsdag 23 januari 2018

Wat zou ik graag mijn 'mind' uitzetten en mijn gevoel wat lager. Ik zie steeds de lamellen van de grote bestralingskop voor me die openen voordat het feest begint. Wat een, voor mij, nare ervaring kan doen hè. Ik kon gisteren mijn draai echt niet vinden en zat alleen in de 8baan. Ben zo blij dat ik vandaag niet hoef te gaan. 

Wat ik wel ga doen weet ik nog niet. Enige afleiding zou me nu wel heel erg goed doen.


Maandag 22 januari 2018

Afgelopen weekend was de redactie aan het staken. Gewoon geen zin.

 

Nog 15 keer bestralen. Het lijkt weinig en toch is het een berg. Voor mijn gevoel is het klaar. Kanker is weg en mag ik nu weer 'gewoon' leven. Gelukkig heb ik meer momenten waarop ik heerlijk in het moment ben en geniet van visite, mensen om me heen op het feest van zaterdag, kokkerellen, lanterfanten, frutselen, muziek luisteren en dansen.

 

 


Zondag 21 januari 2018


Zaterdag 20 januari

Heerlijk om even niet op de tijd te letten en naar Maastricht te hoeven rijden.

Ben ik lekker weer gewoon Véronique en niet een patiënt. Voelt heerlijk.


Vrijdag 19 januari 2018

Ik heb best zin in vandaag. Het duurde alleen wat langer voordat ik echt wakker was.

Om half 9 rolde ik het bed uit en liep slaapwandelend de trap af. De koffie stond al geduldig op me te wachten in de kan. Hoe heerlijk is dat?!

Voordat ik vanmiddag naar mijn date in het Maastro ga gooi ik mezelf eerst nog even op de bank. Voor en na afspraken, uitstapjes, visite, telefoontjes e.d. heb ik dat echt nodig. Aangezien ik al veel informatie te verwerken heb gehad ga ik telkens alles even in de juiste mappen plaatsen of in de prullenbak deponeren. Die mag ik ook wel eens leegmaken, want anders draait het op de achtergrond toch mee.

Na de bestraling heb ik een gesprek met de radioloog en de vragen die ik heb ga ik zo nog even opschrijven. 

 

Inmiddels 17.00u. en heb de ronde van Zuid-Limburg erop zitten. Om 13.00u. thuis weg om via Maastricht in Sittard snoetje uit school te halen. We waren om 16.00u. thuis. WEEKEND Joehoe. 

Voelt zo heerlijk dat ik vandaag de laaste bestraling had van deze week. Ben trots op mezelf. Tijd voor een vreugdedansje.

'She's a Maniac'.

Verse bloemen in de vaas. Wat wil je nog meer.......


Donderdag 18 januari 2018

Deze vroege vogel vliegt vandaag om 7.30u. uit. De voorlaatste keer van deze week. Ik heb er nu al geen zin meer in en dat had ik al voordat ik hier aan begon. Door elke dag behandeld te worden ben ik me meer bewust van de impact van kanker, word er dus nu elke dag aan herinnert. Ik begreep het al hoor.

 

Straks lekker hapje eten (helpende gedachte) bij de Mexicaan met mijn vriendin en dus ontspannen en even bijkletsen.

 

Vanavond weer verder kijken naar Friends. Laptop op schoot en onderuit gezakt naar het scherm koekeloeren. 


Woensdag 17 januari 2018

Mijn hoofd voelde vannacht aan alsof het tussen een bankschroef zat. Daarbij enorme buikpijn en ik had het superheet. Als ik 2 uurtjes geslapen heb dan is het veel (Dit link ik niet aan de behandeling maar is gewoon weer eens hormonaal). Ondanks dat bijna niet geslapen heb moest ik natuurlijk toch naar Maastricht.

Op dit moment sneeuwt het weer. Ziet er prachtig uit. Vanmorgen mocht ik er ook al doorheen om me te laten bestralen. Zo mag ik erdoor om ons ventje uit school te halen.

 

Mijn hoofdpijn is eindelijk weg en nu wel echt moe van het heen en weer gesjees.

 

Vanavond verder kijken naar Friends. Lang leve Netflix😉.

 


Dinsdag 16 januari 2018

Het aftellen is begonnen. Toch een apart gevoel dat er een hoge dosis straling op mijn lijf wordt afgevuurd. Mijn hart moet ik enigzins beschermen door op commando mijn adem in te houden. Het idee dat mijn hart geraakt wordt vind ik jaiks en daar heb ik vannacht wel even wakker van gelegen. 


Maandag 15 januari 2018

Blue monday? Als je gelooft wat ze in de media zeggen dan word je vanzelf depri. Niet echt helpend op mijn 1e date met het bestralingsapparaat. Meer een 'radiant' monday. 

De weersvoorspelling van deze week past wel bij me. Naast regen, hagel, natte sneeuw en windkracht 5 heb ik gelukkig ook zon en een regenboog. Een innerlijk conflict vanwege de behandeling die gebaseerd is op kansberekening. Stel je voor dat er nog wat zit? Mooie vraag om angst te creëren. Stel je voor dat je valt als je opstaat; dan plak je alvast een grote jodiumpleister op je knieën (hopelijk val je dan niet op je rug) en neemt een ibuprofen en diclofenac🙄. Wat een vergelijk eigenlijk, maar toch zit er voor mij wat in. Ik kan niks met statistieken wat betreft ziekte en genezing. Niets zo uniek als de mens.

 

Update

Ik ben in jubelstemming want ik werd gebeld door het het AvL met de mededeling dat de mammaprint geen verder onderzoek vraagt. Dit betekent dat ik géén dringend advies voor chemo ga krijgen en aangezien mijn besluit wat betreft die stap al genomen was voelt het héérlijk dat het advies achterwegen blijft. De 25e horen we de details en meer over de anti hormoonbehandeling.

Yeah, yeah, yeah.

 

Vanmiddag mooie uitleg gekregen over het apparaat en de bestraling. Toen ik de ruimte inkwam kreeg ik natte ogen. Toch indrukwekkend. Mijn ervaringen en info deel ik in 'bestraling'.

Morgen ben ik al voor half 9 aan de beurt.


Zondag 14 januari 2018

Vandaag genoten van een zonnige zondag. Wat een cadeau. De benen even gestrekt en van de buitenlucht genoten samen. Bij thuiskomst viel ik als een blok in slaap.

Zaterdag 13 januari 2018

Weekend en dan toch voor 7.00u. beneden aan de koffie. 

Zo fijn om te ervaren dat de dagen al zichtbaar beginnen te lengen. De lentekriebels staan bij mij al voor de deur. 

Vanmiddag ga ik met 2 lieve schatten verwenkoffie drinken en bijkletsen. Gezellig! 

Of ik daarna al ga beginnen aan het bekleden van de stoelen? Zou kunnen mits ik niet wat anders bedenk. 

 

Hoe heerlijk is het om met mijn blauwe droom naar mijn afspraak te gaan. Een dikke 2 maanden niet meer in gereden. De glimlach op mijn gezicht spreekt voor zich. Er kwam net iemand in een auto die je in Monaco ziet naast me rijden en zwaaide naar de auto. Hihihihi. Dat snap ik wel.

 


Vrijdag 12 januari 2018

Vandaag ben ik het stralende middelpunt, dat dacht ik toen ik net wakker was en voelde een enorme boosheid. Waar die opeens vandaan kwam? 

 

Ben pas na half vijf aan de beurt. Vooraf worden de lijnen over getrokken en daarna uitleg over het apparaat en het bestralen. 

 

UPDATE

De afspraak van vandaag gaat niet door. 

Ik ga dus straks wel even mijn schietschijf laten bijtekenen. Helaas mag ik het niet zelf doen. 

Mijn 1e afspraak is verzet naar maandag.

'Een goed begin is het halve werk'.

Donderdag 11 januari 2018

Er begint nu toch wat te kriebelen i.v.m. morgen. Mijn hoofd heeft het er maar druk mee. Niet dat ik opzie tegen het bestralen. Het zit 'm zich meer in het moeten. Dagelijks heen en weer naar Maastricht moeten, daar wachten tussen mensen die ook bestraald worden.

Ik bel vandaag met ze want de getekende schietschijf is vervaagd. 

 

Net al een aantal bladzijden gelezen in het handboek kanker en ik ben meteen in mijn nopjes. Mijn denkwijze en overpeinzingen sluiten aan. Integrale geneeskunde zou de ideale vorm zijn om welvaartsziekten te behandelen en/of genezen. Voorkomen zou natuurlijk de meest wenselijke situatie zijn. 

Vanavond een dik uur naar onze IKC borrel geweest. Wat fijn om iedereen te zien en te horen. Wat ben ik toch blij met mijn collega's. Natuurlijk ben ik nu overprikkeld en dat heb ik er graag voor over om ze even te zien. Die zit in de pocket😉.


Woensdag 10 januari 2018

Dacht ik gisteren in bed nog een film te kijken. Na 10 minuten kukelde ik met de laptop op schoot in slaap en werd pas wakker toen de film afgelopen was.

 

Een stofje voor de stoelen in de keuken heb ik inmiddels gevonden en het is een donker oudroze kleur geworden. 

Ik heb me net telefonisch afgemeld voor een module leiderschap. Dit deed ik met pijn in mijn hart. Ik moet nu meer dan ooit voor mezelf kiezen en doen wat goed voor me is. Natuurlijk zou me die module energie geven en helaas voel ik dat ik mentaal daar nu niet de energie voor heb en fysiek heb ik nog wat aan te gaan. Juiste beslissing dus op dit moment. Nu ik dit schrijf denk ik aan mijn impulsieve actie om tickets te bestellen voor een trancefeest in Utrecht waar ik al jaren graag heen zou willen. Een echte energiegever. Ik hoop dat het me gaat lukken, want ik weet nu dat ik daarna tutti kaputti ben. We zullen zien. Als ik me niet goed voel geef ik de tickets weg en geniet ik van een afstand. 

 


Dinsdag 9 januari 2018

De vroege vogel was er vandaag wel erg vroeg bij en ik heb bijna elk uur op de klok gekeken. Sinds langere tijd dus weer een onrustige nacht gehad. I.p.v. rondspoken ben ik braaf blijven liggen. Gedachten zijn wel komen rondspoken en die waren niet helpend. Tegelijkertijd is het me weer gelukt om ze een blokje om te sturen.

 

Vandaag heb ik de 1e afspraak bij de psychotherapeut. Psychotherapie wilde ik graag opstarten voordat de bestraling start en voordat ik de uitslag van de mammaprint krijg. Dat is dus gelukt.

Ook krijg ik vandaag per post 2 boeken over kanker die geschreven zijn door een arts (deze tip kreeg ik van een lieve schat). Hij beschrijft wat er in je lijf gebeurt en hoe reguliere en alternatieve behandeling goed naast elkaar kunnen gaan. Past precies bij mijn gedachtengang en zoektocht. Lijkt me waanzinnig interessant om te lezen. 


Maandag 8 januari 2018

De langzame modus bevalt me wel. Mijn linkerarm heeft zijn kracht weer terug. Pffffff. Operatie naweeën zijn nog nauwelijks voelbaar. Ik merk nu pas hoeveel pijn ik werkelijk had. 

De speciale BH heb ik voorlopig aan de wilgen gehangen. Leek wel een korset en dan de minst charmante versie.

Mijn littekens genezen prima. Ziet mooi uit en ben ik erg blij mee. 

 

Vanmiddag naar de nieuwjaarsreceptie van onze stichting geweest en ik heb er enorm van genoten. Zo leuk om iedereen weer te zien. 


Zondag 7 januari 2018

Net even mijn ochtendritueel omgegooid (op de koffie na dan).

Heerlijk in de langzame modus wat lopen rommelen in huis. Overal lagen stapels met tijdschriften. Die krijgen een plekje op zolder. Komende week weer alleen thuis en dus ga ik mijn belastbaarheid testen. Ik ben nogal een verzamelaar en de kelder, logeerkamer en zolderkamer puilen uit. Genoeg te doen dus. Tuurlijk neem ik ook mijn rustmomenten, want ik heb ervaren dat ik na een beetje inspanning mentaal en/of fysiek tutti kaputti ben. 

Mijn linkerarm doet al wat meer wat ik wil en is minder pijnlijk. Die streng zit er nog steeds en toch zit er meer rek in.


7 recepten gekozen die ik de komende tijd ga maken........

Zaterdag 6 januari 2018

Voel me net een levende schietschijf met de lijnen op mijn bovenlijf. Een kruis met in het midden een bullseye gemarkeerd met een punttattoo. Het is de bedoeling dat de lijnen op mijn lijf blijven. Suc6 met douchen dus. 

Hangend boven mijn emmer koffie laat ik mijn ervaringen van gisteren even voorbij komen en denk aan de persoonlijke benadering in het Maastro. Ik voelde me geen nummer maar kreeg warme en persoonlijke aandacht net als in het AvL. Heel erg prettig.


Vrijdag 5 januari 2018

Voor de zekerheid had ik me de wekker gezet, want stel dat ik nu toch eens langer zou slapen. De 1e afspraak in Maastricht is om 9.00u. en de laatste om 11.00u. Ik heb al minstens een uur nodig om wakker te worden. Als ik naar buiten kijk zie ik de maan nog door de bomen schijnen. Blijft prachtig om te zien. 

 

Vanmiddag krijgen we bezoek. Gezellig! Daar kijk ik natuurlijk naar uit. 

 

Vanavond (als ik nog energie heb) met een vriendin en haar kinderen naar Space jump. Ik ben heel goed in kijken naar hoe anderen springen onder het genot van een latte macchiato. Onze zoon kan zich daar even heerlijk uitleven en ik kan even bijkletsen en met buikpijn van het lachen weer naar huis.

 

12.00u. geweest en net thuis. Fijne gesprekken gehad ter voorbereiding op het bestralen. Ik heb alles kunnen vragen wat voor mij betekenis heeft. De CT-scan ging goed. Het deed wel enorm zeer om mijn linkerarm omhoog te houden. Even op de tanden bijten en dan komt het goed. Hoef ik maar 20 keer te doen, want ik word 20 keer bestraald. Ik zie er niet tegenop nu. Mijn hoofd is leeg. 

 

Net weer een mooie kaart mogen ontvangen. Joepie.


Ding Dong......

Donderdag 4 januari 2018

Gisteren en dinsdag lekker kunnen bijkletsen over koetjes en kalfjes. Natuurlijk ook over het proces en dat lucht wel op. Fijn om zoveel lieve schatten te hebben die oprecht geïnteresseerd zijn. Maandag beginnen de scholen weer. Ik zou zo graag gewoon lekker naar mijn werk gaan en tegelijkertijd heb ik daar geen energie voor. Mijn mentale belastbaarheid is nog beneden peil en varieert net als mijn energie van dag tot dag. Voor nu dus in het moment kijken wat ik kan en dat is al een hele boel. 

 

Net post gekregen van AvL. Donderdag 25 januari krijg ik de uitslag van de mammaprint. Yes. 22 februari een herstelgesprek. Misschien dan toch maar tijd inplannen om te shoppen in Amsterdam. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Korte termijn geluk kopen.

 

Hoe leuk is het als de bel gaat en je ziet de bezorger met een fris bosje bloemen staan. Geordende chaos voor in de vaas. Past perfect bij onze inrichting en bij mij. 


Woensdag 3 januari 2018

'Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs waait de wind'. Al om 5.00u. klaarwakker door het gehuil van de wind. 

Gisteravond een knobbel gevoeld in mijn andere borst. Voelt gelukkig aan als een gewone cyste (zit los, mooi glad en zacht) en toch kreeg ik eerst heel even zo'n 'jaiks' gevoel vanwege het feit dat deze op dezelfde plek zit als waar de tumor aan de andere kant zat. 

 

Maandag naar de nieuwjaarsreceptie van de stichting. Daar verheug ik me enorm op. Lekker bijkletsen en vakantieverhalen horen. 


Dinsdag 2 januari 2018

De site is erg traag. Past bij hoe ik op dit moment functioneer. Vandaag weer telefonische afspraak met de huisarts. (Nooit kunnen denken dat ik constant bezig zou zijn met een ziekte. Bij alles wat ik doe is het er en zal nog wel even blijven.)

Gisteren was mijn waakvlammetje uit. Toch gelukt om het weer aan te steken.

 

Vanmiddag een echo van de borst en oksel laten maken. Op wat cystes na zag het er prima uit en alles werd me tot in detail uitgelegd. Was geen straf om naar te luisteren en te kijken😇. In de oksel en bovenarm zat een streng, littekenweefsel en ontsteking van een ader, maar geen ontsteking van de lymfeklieren o.i.d. De huisarts belde net nog om de bevindingen te delen. Heel erg fijn. 


2018....

1 januari 2018


Joepie😍. Ben ook benieuwd wie er fris en fruitig aan de deur staat dan......

Zondag 31 december 2017

Oudjaarsdag en ik zit aan de koffie te bedenken wat ik kan gaan doen vandaag. Elk jaar krijg ik op oudjaarsdag de kriebels om te klussen en op te ruimen. 2 jaar geleden heb ik de keukenkastjes 'vintage blauw' geverfd. Ben benieuwd wat me vandaag invalt.

 

Vannacht steek ik zelf de grootste vuurpijl af in gedachten . Ik heb niks met vuurwerk en vind het maar gevaarlijk en zonde van het geld. Veilig van achter het raam koekeloeren is voor mij prima. We wonen in de buurt van een wijk waar flink wat de lucht in gaat. 

 

Voor mij start pas een nieuw jaar als ik uit deze achtbaan mag stappen. Hopelijk op een mooie datum. Dan zet ik de bloemetjes buiten en maak er een knalfeest van. Tuurlijk vieren we het vanavond ook op onze manier. 

Vandaag begonnen in dit schatje. Het boekje lag al geruime tijd geduldig op me te wachten. Ik heb al 150 vragen eerlijk beantwoord. 


Zaterdag 30 december 2017

Had ik gedroomd dat het al bijna half 9 was of was ik kippig toen ik op de wekker keek. Ik zat nl. al om half 6 beneden [zucht].

Vandaag belt de huisarts of ze komt even langs. Ik had nl. gisteren opeens enorm veel pijn in mijn oksel en de arm bewegen gaat minder. Als ik de arm omhoog doe zijn de pezen goed zichtbaar en lijkt alsof het opgerekte elastiekjes zijn die geen plek meer hebben. Daarbij enorm duizelig en misselijk. Naar gevoel. 

 

Ik heb weer ontstekingsremmers o.a. Indien de klachten niet verminderen krijg ik een echo. Griep erbij is goed mogelijk. Dat verklaart waarom ik me zo moe voel en het maar niet warm krijg. Meestal krijg ik wel griepverschijnselen maar niet echt de griep. 

 

Vandaag weer kaartjes mogen ontvangen. Zo leuk.

Ook zat er de afsprakenlijst bij van Maastro waar ik bestraald word. Ik zei hardop JOEPIE toen ik de envelop zag en realiseerde me daarna pas dat het nu 'oan de geng' gaat. Een dubbel gevoel.

5 januari intake en CT-scan. 12 januari 1e bestraling. Een stralend nieuwjaar krijgt dus een andere betekenis. 

 


Vrijdag 29 december 2017

Het is inmiddels 8.00u. geweest en ik zit al een klein uurtje in de keuken aan de 2e emmer koffie met mijn slimme telefoon onder mijn neus. Daarmee heb ik net bloemen besteld. Dat had ik al langer geleden willen doen maar vond het te duur. Ik zocht ook liever zelf steeds geordende chaos bij elkaar voor in een vaas. Alle kleuren van de regenboog. Nu worden ze elke 2 weken bezorgd. 'Niet omdat het moet, maar omdat het kan'. 

 

 

De verjaardag was gezellig en ik voelde me prima. Voor- en achteraf had ik me op de bank gegooid. Dat werkt dus voor mij. 

 


Donderdag 28 december 2017

Sneeuw op de daken, yeah.

Het niet denken aan alles wat nog komen gaat is nu toch lastiger dan ik dacht. Ik mis mezelf en besef maar al te goed dat ik vanaf de diagnose eigenlijk alleen maar met die ziekte en het genezen ervan bezig ben. Op het nieuws alweer een bericht over kanker en een reclame. Het wachten (nu nog 2 weken...... pffff) op de uitslag van de mammaprint zorgt naast dit soort berichten onbewust toch voor onzekerheid en doemdenken. Blèh. De operatie was 'a piece of cake' in vergelijking met wat nog komen gaat. Geen helpende gedachten, maar ze zijn er wel. De harde knobbel die pijn doet herinnert me er constant aan hoewel ik me suf omdenk. Zo'n vervelend stemmetje dat me steeds uit het hier en nu haalt. Ik ben er zelfs wat kribbig van en gedraag me als moppersmurf. Gelukkig heb ik al een 1e afspraak bij de therapeut gemaakt ergens in januari. Daar kijk ik echt naar uit. 

 

Gistermiddag bezoek gehad van een lieve schat. Wat fijn om het ook gewoon over ons fantastische werk te hebben en over ditjes en datjes. 

 

Vanmiddag even een stukje vlaai eten (broerlief is jarig). Gezellig. Even testen of ik daar al energie genoeg voor heb en dus goed luisteren naar mijn lijf. 

 

 


Woensdag 27 december 2017

Warempel. Ik heb kunnen uitslapen en werd rond half 8 wakker. De heerlijke wandeling door het bos naar Snowworld heeft me goed gedaan. Even samen letterlijk de beentjes strekken, frisse neus halen en niet aan kanker denken. Wat een cadeau. Mijn handen jeuken om die stoelen te bekleden. Stofje uitzoeken via internet is geen succes. De keuze is reuze maar zo'n stofje moet toch gezien en gevoeld worden. 

 

13.00u. Net terug van de mega Appie. Te voet gegaan en jeminee; ik mag nu ècht wat aan mijn conditie gaan doen. Wat dan? Op dansles? Hihihihi........

Shuffle o.i.d. met een stevige beat.


Dinsdag 26 december 2017

Blijft toch heerlijk om vroeg op te staan en met heerlijk geurende koffie onder je neus aan de dag te beginnen. Op internet zoeken naar een mooi stofje om zelf de stoelen in de keuken kleurrijk te bekleden. Ik had in het AvL een mooi bekleed stoeltje gezien. Die stof wil ik. 

 

De pijn in mijn borst is er nog en op de plek waar de kanker zat zit nu een harde knobbel. Raar om te voelen want voelt precies als voor de operatie, alleen groter. Tijdens de operatie heeft de chirurg (duh, wie anders) wat lichaamseigen vet naar de plek waar de kanker zat geboetseerd. 

Hoe impulsief kan ik zijn. Hihihi. Op zoek naar meubelstof kwam ik via de toeristische route terecht op de site van 'a state of trance'. Niet op bucketlist (die heb ik nog steeds niet) maar gewoon doen. Geen 'wat als.......' maar een vette ' ja en'. De tickets heb ik natuurlijk meteen besteld.✅

"Be in the moment". 


Maandag 25 december 2017

Het voelt toch een beetje vreemd om met kerst thuis te blijven. Het door elkaar gekakel krijg ik nog niet gefilterd. Kost me dan te veel energie om een gesprek te voeren of te volgen. En toch merk ik dat mijn filter weer aangeslingerd is. 


Zondag 24 december 2017

6.05u. Wat vliegt de tijd en toch pas 8 weken geleden dat ik de deuk boven de knobbel in mijn borst ontdekte. Ik merk dat het me iets meer moeite kost om in het moment te blijven. De gedachten die zomaar oppoppen zijn niet helpend en zitten met momenten in de toekomst (uitslag mammaprint, wel of geen dringend advies chemo, sluipmoordenaar in mijn lijf, waar zitten de ontsnapte paarden als ze ontsnapt zijn). Ik laat die gedachten toch even toe, want ze onderdrukken brengt spanning, boosheid, angst en teleurstelling. Naast deze gevoelens die komen en gaan ben ik trots. Trots op mijn lijf, want het geeft het altijd aan als er iets niet pluis is. De kracht is er nog steeds en houdt de zaag scherp. Omdenken is een kwaliteit geworden en ik heb de niet helpende gedachten weer laten gaan. Zit nu weer heerlijk in het NU.

 

Zo meteen even een rondje rijden. De 10 dagen waarin ik rustig aan moest doen zijn nu ruim voorbij en de chirurg zei afgelopen donderdag dat ik weer alles mag doen. Ook kruipen op zolder om kerstspullen onder de dakkapel uit te vissen. Dat had ik al gedaan en was geen goed idee en werd teruggefloten door de stekende pijn. Oepsie. Mijn eigenheid (stront eigenwijs) is dus niet altijd handig.

 

Gisteren kwamen de buurkinderen een kerstcadeautje voor ons brengen en afgelopen week brachten de overbuurkinderen zelfgemaakte koekjes. Zo leuk hè. Die snoetjes toverden een enorme glimlach op mijn gezicht. Zo leuk om ieder jaar een cadeautje vanuit het hart te mogen ontvangen.

 

16.40u. Het rondje rijden ging prima. Heerlijk. Iets wat normaal is ga je toch meer waarderen als je het even niet mag of kan. Het was niet pijnloos om aan het stuur te draaien. Mijn rechterarm was de chefkok en de linker mocht de pan vasthouden. Goede samenwerking.

 

Ik heb vanmiddag een mandala ingekleurd, met aquarelpotloden, onder het genot van een heerlijk muziekje en dito drankje. Ik heb doorgezet (halverwege natuurlijk geen zin meer) en het ziet er prachtig uit. 

Kerstavond thuis met een 'Oerhollandse' maaltijd. 


Zaterdag 23 december 2017

Geen kerstkaartjes gestuurd dit jaar en dat is voor het eerst. Ik had gewoon geen zin om daar voor te gaan zitten en had me bedacht dat ik lentekaartjes ga sturen. Dat idee zit al een paar jaar in mijn hoofd en nu ga ik dat gewoon doen. [Het zijn de dwarsliggers die het spoor recht houden]

 

Straks nog even mijn boodschappentrolley pimpen en een uitstapje naar de supermarkt. O.a. een nieuwe vooraad blauwe bessen, avocado en verse koriander inslaan. 

Vakantieliedje 2017
Even weer heerlijk lopen dansen door de woonkamer. Dansen is altijd al mijn uitlaatklep geweest en zal het ook blijven. Bij dit liedje sta ik in gedachten weer op vakantie te swingen in de zon. Heerlijk. Een stevige beat en uptempo heeft mijn voorkeur maar dat gaat 'm niet worden. Dan lig ik na 1 nummer al met de tong op mijn tenen op de bank😅.


Vrijdag 22 december 2017

7.00u. en ik zit alweer aan de koffie. Mijn ochtendritueel is nog steeds hetzelfde maar voel me anders. Het nieuws van gisteren spookte door mijn dromen. In die dromen voelde ik me echt naar. Het pathologie verslag wordt voor me vertaald in Jip & Janneke taal. Kwam net zelf al een heel end.

 

Ik heb iemand gevonden die me kan begeleiden in het proces. Vond het tijd om hulp in te schakelen zodat ik ook bij mezelf kan blijven als ik me minder voel. Over de begeleiding schrijf ik spoedig meer. Eerst een intake en kijken of de persoon en aanpak bij me passen. 

 

Vanaf nu gaan de dagen weer lengen. Elk jaar verheug ik me op het feit dat na kerst en nieuw er elke dag weer een paar minuten licht bijkomen. De 1e sneeuwklokjes piepen dan al snel boven de grond. Net winter en ik ruik de lente.

Het gedicht 'luisteren' vind ik nog steeds mooi en kwam ik weer tegen toen ik wat aan het struinen was op het WereldWijde Web. Mijn telefoon heeft de branduren er al opzitten en lijkt wel alsof die aan mijn hand vastgeplakt zit.

Luisteren? Wat is echt luisteren? 

Ik mag ervaren dat er ècht geluisterd wordt en dat is zeer prettig. Mij lukt het nu even minder om echt te luisteren en krijg de informatie maar half binnen. Kan mijn aandacht moeilijk richten. Daardoor vandaag geen bezoek, geen afspraken of lange telefoongesprekken. Gewoon lanterfanten op de bank en nu X- files en House kijken...... 


Donderdag 21 donderdag 2017

Op deze kortste dag van het jaar zitten we gewapend met Limburgse vlaai te wachten in het NKI-AVL.

 

11.55u. Alweer op de terugweg.

Ik had toch een afspraak met eigen chirurg. Afspraken omgezet om de uitslag zelf met ons te bespreken.

Kort samengevat heb ik een snelle en agressieve groeier. Ook de schildwacht (Zo noemde de chirurg de verwijderde klier) bevat kankercellen. Dit hadden ze niet verwacht. De mammaprint is aangevraagd en daar krijg ik over 3 weken de uitslag van. Mijn kanker zou zich verspreid kunnen hebben want daartoe is deze in staat. Het kan dus links of rechtsom. Bestraling mag over 3 weken starten en aansluitend anti hormoonbehandeling. Voor nu even voldoende. Eerst deze stappen en dan zie ik wel weer.

Antwoorden over mammaprint kan ik dus nog niet geven en ga dus geen 'wat als' invullen........ Dat is voor mij niet helpend en brengt me niets.

 

Ik heb even moeten slikken toen ik het hoorde en tegelijkertijd heb ik de vragen kunnen stellen die voor mij relevant zijn nu.

Weer een bijzonder prettig gesprek gehad en de vlaai geruild voor het pathologisch verslag (zonder medisch woordenboek😓)

 Er wordt ook meteen een afspraak gepland bij de gynaecoloog in het AvL vanwege symptomen die ik vandaag deelde. Wordt vervolgd.

 

[Als we zo onze zoon ophalen ga ik mijn collega's even een vakantieknuffel geven.]

 

Inmiddels al na 11en ik lig in bed de dag af te spelen, terug en vooruit te spoelen en ook even op pauze te zetten. Voel ik me anders sinds de mededeling van vanmorgen? NEE, nog niet. Over 3 weken zou ik anders kunnen piepen dus nu gewoon blijven genieten van de kleine dingen.


Mijn bestelling bij leuke lintjes😍. Van deze post word ik zoooooo blij......

Woensdag  20 december 2017

Het wakker worden duurt de laatste dagen wat langer dan dat ik gewend ben. Mijn lijf is wakker en zit al beneden en mijn hoofd ligt nog op het kussen. De dromen die ik heb lijken wel een slechte film met een rampzalige cast. 

Nog een paar dagen en dan is het wintervakantie. Na de vakantie kan ik onze kanjer weer zelf uit school halen. Daar verheug ik me nu al op. Tegelijkertijd ben ik blij met het vangnet dat er o.a. elke keer voor zorgt dat hij opgevangen wordt  als wij naar Amsterdam gaan. 

 

De pijn in mijn borst is vandaag al veel minder. Als ik het geen aandacht geef voel ik het helemaal niet. Ik heb gemerkt dat ik toch wel veel met links deed en doe. Op het moment dat ik pijn voel weet ik dat het te zwaar is. Ben steeds mobieler met links. 

 

Strakkies te voet naar de supermarkt en blokker. Hoe fijn is het om in een oude winkelstraat te wonen waar alles op loopafstand is. Lekker kletsebetsen met de ondernemers.

 

Ik heb me net zo'n boodschappentrolley gekocht. Wat handig zeg. Lekker zelf boodschappen doen😁.


Dinsdag 19 december 2017

De emotionele en fysieke draaimolen heeft er zin in en de 10-rittenkaart is nog niet vol (wel bijna wat mij betreft🙄). Ik laat me niet kisten en zoek naast het toelaten naar afleiding. Muziekje luisteren, lanterfanten, boek lezen e.d.

Vanmiddag naar de bedrijfsarts. Ben ik weer even onder de mensen en uit de bubbel. Ik word opgehaald door een lieve schat. Hoe fijn is dat?

 

Als ik zo om me heen kijk in de woonkamer voel ik me wel heel erg verwend. Alle kaartjes, bloemen, tekeningen, cadeautjes en wensen geven me een fijn gevoel. 

 

18.33u. Het was een heerlijke dag die begon met enorme hoofdpijn. Niet gedacht dat deze dag zo'n fijne wending zou krijgen. Het uitje naar de bedrijfsarts was bijzonder prettig.

Ik heb een rondleiding in ons mooie hoofdkantoor gekregen en collega's binnen onze stichting ontmoet. Dat voelde zo fijn. Daarna nog even langs de Toko om lekkernijen te halen om lekker te kokkerellen. Jammie😍. Een dag met een dikke gouden rand. Die zit in mijn pocket.

 

Gisteren tijdens het douchen voelde mijn rechter onderbeen, waar ik sinds augustus een doof gevoel in had, weer 'normaal' aan. Zomaar opeens. Hoe bizar en wat een verschil. Vraag me nu af of mijn ongenode gast misschien de blokkade op de snelweg van zenuwbanen o.i.d. is geweest of gewoon toeval. Ga ik navragen.

 

 


Maandag 18 december 2017

Ik heb niets nieuws te melden. Gewoon weer een dagje zitten en liggen niksen. De medicatie is gestopt en dat merk ik nu wel. 

Mijn creatieve kant komt wel al heel langzaam boven drijven. De ideeën borrelen maar mijn handen doen nog niet mee. 

 


Zondag 17 december 2017

Jemig, wat vliegt de tijd. Vorige week in het magische Drenthe hoopte ik dat het snel vandaag zou zijn en heb met mijn vingers geknipt om me in de tijd te laten verplaatsen. Nu ik terugkijk op de afgelopen week en even bewust alles laat bezinken, ben ik trots op hoe ik hier nu sta. Ik blijf in mijn kracht en maak als vanzelf keuzes, doe wat goed voor mij voelt ("Dit vasthouden", zei de huisarts gisteren). 


Kan ze meteen het gras maaien......

Zaterdag 16 december 2017

Gisteren schijnbaar te weinig rust genomen want ik was zo tutti kaputti dat ik niet in slaap kwam. Ik hoor elk geluid (Mijn oorsuizen is duidelijker aanwezig), ruik sterker en kan indrukken maar moeilijk buiten me houden. Vannacht om 2u. opgestaan en me op de bank gegooid. 

Kon mijn draai niet vinden en heb de route van de woonkamer naar de keuken herhaaldelijk afgelegd. Rondspoken dus.

Om 4u. ben ik toch in slaap gevallen want ik werd net om 9u. wakker. 

Ben blij dat ik morgen de laatste dag de pijnmedicatie neem want ik ben misselijk, draaierig, heb maag- en buikpijn (of moet ik gaan twijfelen aan mijn kookkunsten😜) en moet kokhalzen. Dat laatste voel ik in mijn borst.

Heerlijk om even te mekkeren. Dat moet ook gebeuren. Lucht wel op eigenlijk.

Hoe doe ik nu nog rustiger aan dan dat ik al doe. Ik doe geen fluit buiten wat licht huishoudelijke taken. 'Kump good'.

Fijn weekend!

 

Het was een heerlijke dag. Niet verwacht, toch gekregen. De huisarts was nog op visite en ze vond 'het' er mooi uitzien. 


Vrijdag 15 december 2017

Sleeping beauty is weer wakker. Mijn innerlijke klok staat nog op werkmodus en dus voor 6en wakker.

Ik neem mijn rust en luister naar wat mijn lijf nodig heeft. Heel knap dat me dat lukt want ik ben niet zomaar te temmen. Daar ben ik al trots op en heb dus al iets geleerd.

Ik was van plan om zelf onze zoon uit school te halen. Aangezien dat een half uur rijden is heb ik een verstandige beslissing genomen (of is het gemaakt) en hulptroepen ingeschakeld😏. 

Ja ja, het wordt nog eens wat met me🤣. 

Heb nog een lange kronkelweg te gaan dus mag wel goed voor mezelf zorgen en dat lukt me aardig stap-voor-stap.

Vandaag alleen thuis en dus testen wat ik al allemaal zelf kan. 

 

Net een superfijn telefoongesprek gehad. Ik merk dat ik het meest opzie tegen de hormoontherapie. Ècht. De veranderingen die dat met zich mee gaat brengen is niet niks (en dat is heel zacht uitgedrukt. Bah bah en nog eens bah. Tuurlijk probeer ik er niet te veel aan te denken en toch zal ik mijn hoofd niet in het het zand steken of erom heendraaien. 


Donderdag  14 december 2017

Een winderige nacht (nee, ikke niet). Ondanks de harde wind en geklapper van de rolluiken geslapen als een roosje. Ben me nu aan het bedenken wat ik kan gaan doen. Eerst maar even ècht wakker worden met een emmer 'slow' koffie. 

Mijn linkerarm kan ik goed bewegen en kreeg gisteren het advies om gewoon beide armen te gebruiken. Het litteken op mijn borst voel ik trekken en de snijdende pijn voel ik nog. Op een schaal van 0 tot 10 is het een 2 en bij verkeerde beweging een 4. De pijn valt dus reuze mee. Ik had erger verwacht.

 

Na de koffie vanmorgen heb ik me terug in bed gegooid. Iets doen wordt vandaag dus niets doen. Ik ben duizelig, snel moe en dus een beetje futloos. 

Zo maar weer eens Netflix aanslingeren en 'dom vierkant kijken'😏

Begonnen aan afbouwen van medicatie op geleide van de pijn.


Woensdag 13 december 2017

Ik heb heerlijk geslapen en voel me dankbaar. 

De pijnstillende cocktail heb ik net nog moeten nemen. Dat helpt wel. Op een schaal van 1 tot 10 zit ik denk ik op 4. Goed te doen dus als ik niet te veel beweeg. 

 

6:00u. Ik ga me zo eens proberen aan te kleden (ik heb het operatieschort nog aan) en een rondje lopen voordat ik ontbijt op bed krijg😊.

7:22u. Aankleden ging goed. Gewoon de tijd genomen. Mijn littekens heb ik ook even goed bekeken. Ziet er mooi uit. Geen verband of pleisters. 'Aan de lucht laten drogen' (niet helemaal letterlijk natuurlijk).

8:30u. Verpleging had patiënt in bed verwacht zeiden ze bij aankomst. Ik liep bellend op de gang. Dat ik al naar mijn borst gekeken had vonden ze goed nieuws. Logisch toch dat ik wil zien en voelen wat er gebeurd is. Ziet er ècht anders uit dus dat wil ik op me in laten werken. 

 

Donderdag 21 december naar Amsterdam en hoor ik of de poortwachter ook echt schoon was. Ook hoor ik dan meer over hoe de 'tumor eruit zag'. Dat laatste vind ik mega interessant en daar was ik graag bij geweest. De patholoog gaat aan het werk😉. 

Diezelfde dag word ik gebeld door mijn chirurg (jawel, die van het filmpje). Ook hoor ik dan meer over de bestraling. 

Nu weer even kijken naar de littekens en de rest en dan naar bed. De terugreis was vermoeiend en pijnlijk. 

Tijdens de terugreis zo veel lieve appjes en mails mogen lezen. Wauw, wat warm.

Dank jullie wel voor alle steun😘.

 

De hele terugreis verlangde ik naar een 'grote friet zoervleisj met een kwak mayo' en die vloog er vanavond binnen 5 minuten in. Hmmmm.


Dinsdag 12 december 2017

Heerlijk ontbijtbuffet zien staan in het hotel. Voor mij alleen een boterham met oude kaas en een cappuccino. Wat er nu niet ingaat hoeft er straks ook niet uit en ik had toch al niet zo'n trek. 

 

Zo, daar ga ik dan. Volgende stap op de afdeling nucleaire geneeskunde. Klinkt toch wel heel apart hè.

Net spuit met radioactieve vloeistof in tumor gehad. De moed zat in mijn laarzen. De spuit was goed te doen en ik heb gevraagd of ik straks licht geef.

Na 15 minuten 2 opnames gemaakt van hoe de vloeistof zich nu een weg baant. Interessant.

Om half 12 volgende opname en dan mag ik naar de afdeling.......

Tijdens het wachten zag ik in het restaurant heerlijke snert, brownies, sandwiches en allemaal andere lekkere dingen. 'Kat op het spek binden' nu ik niets meer mag eten.

Jord ligt te slapen en ik koekeloer wat om me heen. Zonnetje schijnt.

 

Ik ben helemaal zen. Heb me overgegeven en dat voelt prima.

tot later 💤💤💤💤.  Operatie is pas om 17u.

Het is 23u. en ik ga lekker een tukkie doen.

Het was een 'fijne' dag en we hebben genoten van de persoonlijke aanpak hier. 

 

Maandag 11 december 2017

Genietend van mijn emmer koffie bereid ik me voor op mijn laatste (halve) werkdag. Na de overdracht met mijn vervanger ga ik naar huis. Het was zo heerlijk om de afgelopen weken aan het werk te zijn. Mensen die me goed kennen weten dat ik van mijn werk hou en het 100% goed wil doen. Met minder ben ik niet tevreden. Wat ga ik mijn collega's, kinderen en ouders tijdelijk missen. 

 

Vanavond vertrekken we naar Amsterdam. Ik leer nu toch echt wel om controle uit handen te geven. Vanwege de situatie op de weg heb ik geen idee hoe lang we over de reis gaan doen. 

 

Inmiddels is het 22.30u. en we zijn net aangekomen in het hotel. Het was een aparte reis. Enorm glad op de weg en toch goed kunnen doorrijden. 

Ik ben tijdens de reis nog live op 2fm geweest en heb She's a maniac aangevraagd en jawel hoor.......... die werd gedraaid. Hoe gaaf is dat?


Oepsie⛄

Zondag 10 december 2017

Veel te vroeg wakker en mijn hoofd was de hele nacht 'standby'. Mijn operatie heb ik meerdere keren mogen beleven. Ik heb nu zoveel vragen. 

 

De sneeuwvlokjes dwarrelen geduldig naar beneden. Zo 'n mooi verschijnsel. Denk dat we de auto laten staan en met de arreslee naar Limburg vliegen. 

Winterwonderland op weg naar huis vanuit het mooie Drenthe. Prachtig om de bomen onder een witte deken te zien. 

Vanaf Venlo lag er al niks meer. Geen ⛄maken vandaag. 

 

Door de sneeuw en gladheid kon ik 4 uur lang in het moment blijven. Als bijrijder kan ik best irritant zijn op z'n tijd. 

Geen problemen op de weg alleen bij Nijmegen een ware ijsbaan. Balen dat we onze schaatsen niet bij ons hadden😉.

 

Mijn zenuwen ben ik nog redelijk de baas.  Ik weet alleen nu nog niet of we morgenavond vertrekken of om een uur of 5 dinsdagochtend. Dat zien we morgen wel. 

 

Net (het is inmiddels bedtijd) de brochures van het ziekenhuis maar eens scrollend gelezen.

Mijn tumor krijgt vroeg in de ochtend een radioactief goedje ingespoten om te kijken met welke klieren hij (of is het een zij) correspondeert. Gatver de gatver....... jaiks. Na 15 minuten en 3 uur daarna wordt gekeken waar de vloeistof zich ophoudt. Die klier wordt gemarkeerd (kunnen ook meerdere zijn) en tijdens de operatie verwijderd. Daarna mag ik naar de afdeling en krijg ik een tabletje om zen te worden. Bij de anesthesist heb ik al aangegeven welke ik niet zou willen. 

Nu begint het aftellen tot dinsdag pas echt💭. 

 

Ik ga dinsdag rond 12.00u. offline. Als ik weer bij en aanspreekbaar ben zal ik op enig moment wel iets plaatsen. Zal wel een late worden want na narcose duurt dat bij mij wel even.


Hoe sereen. Waanzinnig mooi.

Zaterdag 9 december 2017

Net even een ochtendwandeling (hier liggen ze nog op één oor😊) gemaakt en de serene sfeer proberen op te snuiven. Mijn rugzakje vullen met mooie plaatjes, want ik heb ze hard nodig. Ik voel me zo raar en doe moeite om in het moment te blijven. 


Vrijdag 8 december 2017

En nu knalt het er wel in, zeg. Ik voel me naar en voel dat mijn hakken in het zand willen. Ik moet het ondergaan en mijn weerstand tegen moeten drijft boven. Kon ik maar eens mijn emoties eruit gooien. Misschien lucht dat op. Ik voel een onverschilligheid: Zou dat een overlevingsstrategie zijn? 

Ik heb gewoon even nergens zin in. Blèh. Het stomste woord van 2017 is gekozen. Bij mij staat toch ècht een ander woord bovenaan de lijst😏.

 

Afgelopen maandag heeft enorm veel indruk op me gemaakt. Ik heb mensen gezien die uitbehandeld zijn en in Amsterdam een laatste behandeling mogen ondergaan. Alle stadia en fases van kanker heb ik voorbij zien lopen. Poeh poeh. Tegelijkertijd een enorme levenslust in hun ogen gezien. Ik zie dat steeds voor me. 

 

Inmiddels al terug van mijn werk. Ik ben geen knuffelkont en toch ben ik bij mijn collega's die ik maandag niet meer zie een knuffel gaan halen. Zo fijn. Ben zo trots op ze en ze hebben me de afgelopen weken enorm geholpen door zichzelf te zijn. 

 

Dit weekend zijn we een weekendje weg. Dat komt goed uit. Even samen weg van de situatie. 


Donderdag 7 december 2017

Jemig zeg. Dinsdag al aan de beurt. De zenuwen gieren door mijn lijf. Nu dus afspraken afzeggen, verplaatsen en overdracht op mijn werk regelen. Thuis kan alles doorlopen. 

 

Wat maakt dat ik bij dit liedje aan mezelf moet denken? Hihihi, I know why. Vanmorgen in de auto enorm hard geluisterd (héérlijk) en de behoefte om ff te scheuren. Niet gedaan hoor, want was weer filerijden😇.

Ik heb een dubbel gevoel. Blij dat ik geopereerd word en ook geen zin. Gatverdamme. Daar gaan we dan. Brrrr....

 

 


Woensdag 6 december 2017

Sinterklaas heeft ons land verlaten en de kerstboom staat al in menig huis te 'pronken' (hier lekker niet: ik vier liever de lente). Ik heb net nog een cadeautje van de Sint mogen ontvangen per mail😁. 

Ik heb nl. de operatieoproep ontvangen. 

Yeah!!

Dinsdag 12 december a.s. gaat mijn ongenode gast eruit. Jammer dat ik dan slaap en 'm niet kan uitzwaaien. Dat doe ik wel voordat ik in slaap gespoten word. 

Ik ben hieper de pieper en euforisch. Apart hè. Ik kan me leukere dingen bedenken om op te verheugen.

En nu een pinot blanc om het te vieren en een feestmaal koken😇🤗. Proost.

 

Oei. Nu gaat het dus echt beginnen. Ik heb nu meer dan ooit behoefte aan rust om me heen. Stap voor stap in het moment want zo behoud ik mijn kracht en energie. Die ga ik hard nodig hebben.

12 december......


Dinsdag 5 december 2017

Het is nog geen 6.00u. en ik zit al beneden aan de koffie. Jammer dat ik al wakker ben. 

 

Ondanks dat advies 2 me enorm aanspreekt ga ik toch voor advies 1.

Bij het 2e advies word ik 2 keer geopereerd en dus 2 keer narcose. Ik ken mezelf en ik zou na de 1e ingreep geen zin meer hebben in de 2e en de hakken in het zand steken. Zou niet helpend zijn hè.

De operatie zal binnen 5 weken plaatsvinden, bestralingen, hormoontabletjes o.i.d., DNA onderzoek en mammaprint volgen dan ook nog. Die laatste 2 nog na een volgend overleg. 

Pfff. Zat vandaag vast in de linkerkant van de emotionele achtbaan. Gelukkig vanavond nog kunnen uitstappen.


Maandag 4 december 2017

Amsterdam, here I come. Zo meteen in de auto verder slapen, dan zijn we er als ik weer wakker word. 

Voel me prima en sta in mijn kracht.

Een zootje op de weg. Enorm veel ongelukken gebeurd. Dik 40 minuten vertraging gehad.

Wat een heerlijke sfeer in dit ziekenhuis. Het ontvangst was warm en heel persoonlijk. Voelt fijn. Smaakvolle inrichting en lekker kleurrijk. Ik hou ervan.

Net alleen nog een uitvoerige echo gehad. De rest hoefde gelukkig niet meer. Pfff...

Mijn dossier wordt nu in een multidisciplinair team besproken en straks wordt advies van de behandeling met ons besproken. Nu eerst even lunchen, want ziekenhuislucht maakt hongerig.

 

 

Een gedachte van mij hangt er ook tussen..... Ra ra, welke is de mijne?😁

Diepgaande gesprekken gehad op basis van wederkerigheid. Er was ruimte en ze namen de tijd. Goede uitleg gekregen en mooi hoe ze me benaderden. Persoonlijke aanpak die mij enorm aanspreekt. Kennis gemaakt met de chirurg die me opereert. Goede keuze en met een dosis humor en omdenken. 

 

Ik ga een nachtje slapen over de adviezen en geef morgen mijn keuze door. 

Ik werk medische gegevens nog bij. Beetje lastig typen in de auto.


Ik heb 2 voeten op de rem......

Zondag 3 december 2017

Het sneeuwt. Wat mooi om die vlokjes te zien. Ik geniet ervan en toch voelt het anders. Zijn het de zenuwen die door mijn lijf racen alsof ze aan een straatrace deelnemen? Morgen naar het ziekenhuis en het houdt me onbewust te veel bezig. Ik heb er nu al genoeg van om steeds met die ziekte bezig te zijn. Daar word ik pas echt ziek van en dan te bedenken dat het feest nog moet beginnen. 

 

 

Tegen een dip werkt 't voor mij toch het beste om het even eruit te dansen. Krijg ik energie van😊.


Zaterdag 2 december 2017

Gisteren leek ik wel een koelcel en kreeg maar geen innerlijke warmte. Het waakvlammetje was nog aan en ben gelukkig in de loop van de nacht weer op temperatuur gekomen. 

Vanmiddag naar de haarstijliste. Ik hoop dat ik daar wakker blijf, want ik zou nu wel aan een winterslaap toe zijn. Wat waren de afgelopen dagen vanwege de onduidelijkheid een aanslag op mijn welbevinden. Ik heb mijn rugzak met helpende gedachten bijna opgesnoept en ga die maar snel weer aanvullen. 

 

Helpend wachtmoment😉......

Voelt toch lekker als je na een bezoekje aan de 'kapper' weer appetijtelijk uitziet.

Had ik ècht ff nodig. En ja, ik ben wakker gebleven😉. 


Vrijdag 1 december 2017

YEAH!

Nieuws vers van de pers. Vanmorgen werd ik gebeld door het AvL. Weer zo fijn te woord gestaan. Ze hebben nu al mijn interesse gewekt. Ik wilde natuurlijk niet zomaar naar het kankerinstituut van nederland.

Maandag a.s. 1e afspraak, onderzoeken en nagesprek...  

Net daarna ontving ik een mail dat mijn klacht in behandeling genomen is. Zij bellen me dinsdag. Hoe fijn is dat? Eind goed al goed. En op mijn werk, als kers op de taart een stuk(je)😇 van een heerlijke chocoladeletter opgesmikkeld. En jawel: met een gouden randje.......

Vanavond Sinterklaasfeestje thuis. Speurtocht van boven naar beneden en weer terug op zoek naar de pakjes. Dikke pret😊.


Donderdag 30 november 2017

Het was een dag met een gouden randje. Gewoon omdat het zo voelde en dat zit 'm in de kleine dingen. 


Woensdag 29 november 2017

Het is overbodig om te melden dat ik het wachten meer dan zat ben. Het wachten en de 'digitale fouten' m.b.t. het doorsturen van mijn gegevens zijn niet helpend voor mijn mentale gesteldheid. Ik ben tegelijkertijd nog steeds trots op mezelf en op hoe ik erin sta: optimistisch, positief, met mijn eigenheid.

Een klacht m.b.t. de procedure gaat er komen en heb al telefonisch contact gehad met een onafhankelijke geschillencommissie, want ik wil hier ook van leren.

Ik blijf in het moment, maak bewust keuzes en geniet nog steeds van de kleine (voor mij grote) dingen. 

 

Online klachtenformulier heb ik alvast ingevuld. Bij verzenden ging het mis. De melding 'even geduld a.u.b.' bleef maar in beeld. Hahaha. Goh. Digitaal probleempje wellicht😏. 3e poging is gelukt.

Met Limburgse vlaai😁

Ik heb net de 1000e unieke bezoeker gemist. Wie zou dat zijn? Ik had me net voorgenomen om daar extra aandacht aan te besteden. Helaas pindakaas.


Dinsdag 28 november 2017

Een heerlijke vrije dag gehad 😉 en aan het eind toch nog ☏ even geïnformeerd naar de stand van zaken. 

Om een lang verhaal kort te maken heb ik geadviseerd om naar de digitale communicatielijnen binnen het ziekenhuis te kijken want gegevens waren niet geheel ontvangen. Duh. Voor mij als patiënt enorm vervelend. Alle medische gegevens zijn n.a.v. mijn telefoontje nogmaals gestuurd met ontvangstbevestiging en ze waren al verstuurd (Dit werd opgezocht tijdens mijn telefonisch gesprek en heb ik bevestiging van). In de tussentijd heeft A'dam ook gegevens opnieuw opgevraagd. Heerlijk hè, die digitalisering (kwam weer een nummer en een quote bij me op; zie boven en/of onder) van medische gegevens. Die liggen ergens in de Nevada te wachten totdat ze tanden krijgen. 🐔

In de tussentijd hou ik me taai - taai. 

🎶'Happy technology'🎶


I'm learning to have patience☏😏

Maandag 27 november 2017

Eigenlijk had ik niet de intentie om iets te posten en kan het toch niet laten. Misschien alleen een spreuk delen want ik heb niets nieuws te melden. 


Zondag 26 november 2017

Vannacht had mijn trein naar dromenland vertraging en er werden geen bussen ingezet. 

Aan het begin van de ochtend toch nog gelukt en zit ik weer fris en fruitig aan een heerlijke emmer koffie😉.

Tegelijkertijd kijk ik naar de lucht want hoorde vannacht op het nieuws dat er in Friesland, Utrecht, Drenthe en Limburg sneeuw is gevallen. Toen ik de rolluiken open deed was deze schijnbaar als sneeuw voor de zon verdwenen. 

Enjoy the Silence......

Mijn hormonen zitten me te klieren. Lekkere voedingsbodem voor mijn tumor. Tssssss.

Het nog niet weten wanneer ik geopereerd word 'drives me crazy'. Ik wil eindelijk de vragen stellen die ik heb over mijn behandeling en traject. Door het nemen van het biopt en de pijn die ik daarbij ervaren heb ondanks de dubbele verdoving zorgt voor een soort angst. Het kost me meer moeite om in het moment te blijven. Muziek is mijn helpende afleiding en zorgt voor innerlijke rust. Hoe mooi is dat?!

Focus 

 

 

 


Zaterdag 25 november 2017

Weekend. Dit ochtendmens zit alweer vroeg beneden aan de koffie. Een uurtje uitslapen zat er vandaag niet in. Jammer maar helaas. Heb ik wel meer van deze dag. 

Door het verwachten van het telefoontje ben ik onbewust te veel bezig met 'de verkeerde kant op fantaseren'. 

Ik denk dat ik de naaimachine maar eens onder het stof vandaan haal en eindelijk aan dat jurkje begin. Anderhalf jaar geleden enthousiast een begin gemaakt en nog enthousiaster in een hoek gegooid. Daar ligt het nu nog😅.

En het ligt er nog steeds..... Ik heb wat zitten lummelen vandaag. 'Niets moet niksen mag '.

Geen Snowworld vandaag en geen jurkje. 

Still dancing.......

Als je haar maar goed zit baby, dan is het yippy-a-yee. Net een date gepland voor a.s. zaterdag. Ik verheug me nu al. De meiden van Brandlezz hebben 'magische handen'. Voel me als herboren als ik daar na een paar uur gezelligheid naar buiten loop. Lekker kletsen, lekker muziekje op prettig geluidsniveau, persoonlijke aandacht en vakman(vrouw)schap.

"Hey Véro, je haar danst😁"


Vrijdag 24 november 2017

HEBZUCHTDAG en in de media benoemd als Black Friday, ècht hè.

Onderstaande spreuk kwam hierdoor weer bij me bovendrijven.

😉

Nog niets gehoord en nu dus loslaten. Het is WEEKEND. Even geen verhalen over mijn mamacarcinoom. Hoe fijn zou dat zijn?

Zal dus voor eind volgende week zijn dat ik gebeld word. Jullie wachten geduldig met me mee. 

Genieten van het winterweekend en ga misschien naar de Eifel, Ardennen of Sauerland om de 1e sneeuw te voelen mits de voorspellingen kloppen. Naar Snowworld is ook een optie. Koekeloeren naar de drukbezochte pistes met een heerlijke Weizen voor mijn neus.


Donderdag 23 november 2017

Wat doe ik als ik na vroeg in slaap te zijn gevallen en om 1u. wakker word en dan de slaap even niet meer kan vatten? 

In dit geval naar beneden gegaan, radio aangezet en even mijn ogen verpesten met blauw licht van mijn telefoon. Mijn linkerborst doet pijn en de knobbel voelt anders aan. Ik probeer het geen aandacht te geven maar het is er wel... grrr....

 

Ik zag net op internet een mooier woord voor borstkanker: mamacarcinoom. Dat klinkt beter in mijn oren.

I do, I do, I do...... 🌹

Het was weer een heerlijke afwisselende dag op mijn werk. De Sintsfeer zat er met de wind door de bomen extra goed in. Op de terugweg een wolkbreuk mogen ervaren. 

Ook mooi dat gevraagd wordt naar mijn site en dat steeds meer mensen willen meelezen. Daar ben ik dankbaar voor en het geeft me kracht en een fijn gevoel. Er worden gerichte vragen gesteld en dat ervaar ik als prettig. 

Het gisteren beloofde mailtje heb ik ontvangen. De gegevens zouden wel compleet doorgestuurd zijn. Ik hoor eind van de week meer stond er. Is dat eind deze week? Dat is morgen, toch🤔? Ik laat me verrassen....... Vandaag alweer 11 dagen geleden dat ik hoorde dat er geen uitzaaiingen zijn/waren. Jubel jubel. 

 

In het vaasje op de foto komt een zelfgeplukt bloempje en zet ik naast mijn bed😉. Leuk wakker worden hè. Het 1e dat ik zie als ik 's ochtends de wekker uitzet.


Woensdag 22 november 2017

Vandaag weer vroeg uit de veren en dan op weg naar mijn werk. Na de laatste afspraak vanmiddag bel ik het ziekenhuis. Hopelijk hoor ik dan concreet wat de volgende stap is. 

De huisarts heeft contact gehad met ziekenhuis en zij hadden alles opgestuurd en aangegeven dat mijn casus in heroverweging is. YEAH.

Ik heb net met Amsterdam gebeld (en ja, zij hadden afgelopen vrijdag geprobeerd om contact met me op te nemen om mijn gegevens te checken: bij deze gedaan..... check) en zij gaf aan niet alles compleet te hebben dus 'on hold'. OEPS. Daarna heb ik met ziekenhuis hier gebeld en dit voorgelegd. Morgen wordt bij de arts (die de eer had om me het 'nieuws' te delen) nagevraagd wat precies is doorgestuurd. Hier krijg ik per mail een bevestiging van. Daar vroeg ik om en fijn dat het kan.

De huisarts hierover geïnformeerd. 

Nu dus even AFWACHTEN🙄.


Dinsdag 21 november

Nog geen nieuws. Geen nieuws is goed nieuws gaat nu niet echt op. Ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben, m.a.w. wanneer gaan ze me opereren? Zou het een Sinterklaascadeautje worden? 

Jemig de pemig wat ben ik een ongeduldig persoon eigenlijk. Ik heb nog geen telefoontje van Amsterdam gehad. (Nee, ik heb de telefoon niet uitgezet, niet uit het oog verloren en geen gemiste oproep😏) Morgenmiddag ga ik zelf bellen, want ik ben tot nu toch wel geduldig genoeg geweest vind ik zelf. Als ik zelf bel en informeer is het ook weer even uit mijn hoofd. De huisarts informeert morgen ook bij het ziekenhuis. 

Voor afleiding zorg ik wel dus dat komt goed. Ik wil gewoon weten wanneer het balletje echt gaat rollen en de operatie en de rest van de reutemeteut plaats gaat vinden. Enig inzicht op het tijdspad vind ik wel prettig. 

Zie ik er tegenop? Ja. Ik heb er gewoon geen zin in om hier doorheen te gaan. Tegelijkertijd komt die kracht weer om de hoek kijken en leef ik mijn leven zoals voor de diagnose. Ik reis verder met een diagnose in mijn rugzak en die maakt de rugzak wat zwaarder (en niet ondraagbaar).

Screenshot uit medische informatie......


Maandag 20 november 2017

Jemig zeg, wat kan mijn hoofd tollen. Mentaal ben ik moe van het constant vertellen over mijn borstkanker in de afgelopen weken. De dromen die ik heb zijn niet echt helpend. Ik merk ook dat ik zenuwachtig word en nu al op mijn telefoon koekeloer om te kijken of ik gebeld word door AvL ziekenhuis. Alsof zij me om half 8 in de ochtend zouden bellen. Oh ja, beltoon aanzetten.....🔊.

Vandaag thuis werken want ik ga nog langs de huisarts als ze tijd heeft voor o.a. bijvoeding (daar had ik het donderdag al met haar over). Ik mag haar ook privé bellen dus komt goed. Mooi hoe zij tijd neemt voor haar patiënten. Echte betrokkenheid. Liefdevolle benadering en dat heb ik natuurlijk geobserveerd tijdens de wachtmomenten en eigen ervaring. 


Ginkgo Biloba 😍

Zondag 19 november 2017

De zon schijnt de woonkamer in en de lucht is hemelsblauw. De tuin is volop herfst en met de zon en die mooie lucht op de achtergrond net een schilderij. Waanzinnig mooi. Daar kan ik zo van genieten.

Gisteren niet op wekelijkse date bij de supermarkt geweest, dus mag ik vandaag. Roda speelt thuis dus ik mag wel opschieten, anders sta ik (bij de Appie XL onder het stadion) weer vast bij de dranghekken. Altijd wel een apart gezicht als je dan met je karretje vol lekkers tussen fans en politie (ME) de parkeerplaats oploopt. 

 

Pfff. Geen dranghekken vandaag. Hoorde dat dit alleen bij risicowedstrijd zo is. 

 

Net blaadjes geruimd in de tuin. Heerlijk om te doen en er liggen er nogal wat. De groenbak is vol dus de rest mag geduldig wachten totdat de bak leeg is en ik zin heb om ze op te ruimen😇. Het sneeuwt blaadjes op dit moment. 


Zaterdag 18 november 2018

Ik heb de site een upgrade gegeven naar de pro versie. Geen reclame, mijn eigen domeinnaam, onbeperkte ruimte en een mailadres.

De nieuwe naam: www.mijnrootsz.nl 

Mailadres: Helpendegedachte@mijnrootsz.nl

Mail kan rechtstreeks gestuurd worden of via formulier in contactpagina. 

 

Het is nog steeds superfijn om hier mijn verhaal te plaatsen en te zien dat zovelen met me meelezen. 

 

Vandaag was een echte lanterfant dag. Ik heb geen fluit gedaan. Dat is knap van me, want ik ben altijd wel bezig met van alles en nog wat. Muziek luisteren deed ik altijd al op mijn manier en vandaag nog bewuster als anders. Ik heb even heerlijk in het verleden gehangen met mijn favoriete nummers 'von damals'. Ik kan er weer tegenaan. Op naar morgen.


Vrijdag 17 november 2017

Vandaag had ik mijn 1e èchte Off Day. Wat hangt er een zwarte wolk boven het woord kanker. Ik heb er begrip voor en tegelijkertijd voor mij niet helpend. Iedere patiënt gaat er op zijn eigen manier mee om en dat is mooi en helpend om van de persoon zelf te horen. Raar eigenlijk dat ik nu ook patiënt ben. Een kankerpatiënt. Toen ik thuiskwam ben ik even in bed gaan liggen. Dat deed goed.

 

De wat als gedachten kwamen langs en bleven hangen. 

Wat als het nog lang duurt voordat ik aan de beurt ben omdat ik een second opinion wil?

Wat als de tumor nu verder groeit en ik toch uitzaaiingen krijg?

Allemaal gedachten die zomaar bij me omkwamen en waar ik niets aan heb. Ik had vannacht weer stekende pijnen in mijn linkerborst en denk dat ik daardoor angst voelde. Ik merk dat ik heel erg benieuwd ben naar het proces en nu moet afwachten omdat ik die second opinion wil. Dat afwachten voelt raar. Ik wil nu van die tumor af. Vandaag werd ik 3 keer gebeld door een privé nummer en dat zag ik te laat omdat mijn telefoon altijd op stil staat. Nu niet zo handig dus. 

Was het misschien het AvL ziekenhuis of toch één of andere belmiep die me iets wilde aansmeren. Maandag op mijn werk de ringtone op mijn telefoon dus aanzetten🙉.

 

Ik merk dat ik wel erg vaak het woord kanker heb uitgesproken want ik wilde vandaag zeggen dat ik dacht dat ik koorts had en zei met de hand tegen mijn voorhoofd:"Ik voel warm aan, volgens mij heb ik kanker!" Oeps...... alsof ik dát nog niet wist🙄.


Donderdag 16 november 2017

Wat kan een nacht toch snel gaan. Ik merk dat ik nog meer als vanzelf in het moment kan blijven sinds ik weet dat er geen uitzaaiingen zijn. Natuurlijk word ik wel elke dag eraan herinnerd dat ik borstkanker heb. Bij het douchen, aankleden, auto rijden en gewoon zomaar doordat die gedachte in me opkomt. 

Als ik langs het ziekenhuis rij op weg naar mijn werk wil ik de afslag naar de parkeergarage nemen. Hoe fijn is het om dat niet te hoeven doen en het ziekenhuis even letterlijk achter me te laten. 

11.30u.

Nu wachten bij de huisarts. Ik heb de afgelopen bezoekjes aan ziekenhuis en huisarts in totaal pas 5 uur gewacht. Even tijd voor mezelf en blog bijwerken, mail lezen of wat rond koekeloeren. Ik wist niet dat ik zoveel tijd over had.

De ruimtes waar ik zit worden in mijn hoofd altijd anders ingericht. Hoe saai ziet zo 'n wachtkamer, spreekkamer of ziekenhuis 'an sich' er toch uit hè. In mijn hoofd dus niet...... 

Bij mijn huisarts ziet het er wel gezellig uit. Lekker kleurrijk. 

 

De verwijskaart is via de huisarts doorgestuurd naar Amsterdam. Sittard stuurt alles door, dus nu geduld hebben en wachten op een telefoontje voor een date.


Woensdag 15 november 2017

Wat een opluchting nog steeds. Echt hè. 

Zo anders wakker worden en aan de dag beginnen. Gisteren explodeerde mijn WhatsApp en ik heb alle berichten beantwoord. We gingen pas na 21u. eten, want kwam er maar niet aan toe om te koken. Het was zo bijzonder om te ervaren hoeveel mensen met me meelezen, meeleven en aan me denken. Wat een cadeau. 

Voor nu hoop ik dat ik snel aan de beurt ben voor de operatie. Weg met die tumor en daarna spoedig herstellen van operatie en bestraling. 

 

Vandaag ga ik er weer een sunny day van maken. Wie doet met me mee? Ik ben nog steeds in jubelstemming en hieper de pieper.

 

 

Sunny Days

Daniel Docherty: leuk weetje is dat hij ooit begonnen is als straatmuzikant.

Het was en is een Sunny Day en tegelijkertijd ben ik moe nu. Ik heb nog een subpagina toegevoegd met 'helpende gedachten' om te delen wat ik krijg, wat me gewenst wordt en zomaar iets helpends voor mij.

 

Even toegeven aan mijn moeheid want gisteren heeft me wel afgemat. Dat hoef ik niet uit te leggen. Nu dus lekker lanterfanten op de bank of op bed en daarna heerlijk koken.


Dinsdag 14 november 2017

Heerlijk geslapen en de 1e nacht waarin ik niet wakker werd en er gedachten door mijn hoofd spookten. Nu ik beneden aan de koffie zit komen de gedachten langs. Ik geef ze geen aandacht, want alles wat je aandacht geeft groeit. Ik geef liever Pokon aan mijn positieve gedachten.

Aan het eind van de middag krijg ik pas de uitslag van de MRI te horen. Ik heb helemaal geen zin om in dat hokje te zitten met de chirurg en plastisch chirurg. Weer iemand die me met ontbloot bovenlijf mag bewonderen. De teller staat nu al op 7 en 'keep on counting'. 

 

Mijn 'coping style' vandaag is vermijden en dus bezig blijven en de lege momenten invullen. Het is mijn vrije dag, dus dat wordt een uitdaging. Naar de supermarkt, poetsen, wegdromen bij een foto van lavendelvelden, opruimen, muziek luisteren, de strijk doen (blèh; dat wordt eens tijd, want die berg is geduldig en heeft op me gewacht. Misschien ga ik het nog leuk vinden om te doen ook: mindfull). 

 

 

Hopelijk is het snel 15.40u. en kan ik de 'coping style' aanpakken verder gaan inzetten😉.

Yeah!!

GOED NIEUWS

 

Geen uitzaaiingen! 

Een fijn gesprek gehad en aan de chirurg aangegeven dat ik naar Amsterdam wil. Volledige medewerking en nu gaat het balletje rollen. Ik ben zo blij. In de subpagina medische informatie beschrijf ik het behandelplan. 

Op naar de volgende stap. 

 

Wat heb ik veel lieve mensen om me heen en lijfelijk verder weg die aan me denken.

 

Ik ben in jubelstemming. Ook dit nieuws zou ik van de daken willen schreeuwen, maar dan anders dan dat andere nieuws.

 


Maandag 13 november 2017

Voor de wekker wakker. Dat is altijd gunstig mits daar geen uren verschil in zitten. Vandaag nog geen nieuws te melden (zie tijdlijn onderaan) en het is dus gelukkig gewoon een maandag zoals alle andere. De 'slow coffee' staat al voor mijn neus te dampen. Ik neem 's ochtends altijd de tijd om in alle rust echt wakker te worden voordat ik naar mijn werk ga. Tegelijkertijd lees ik wat nieuwsberichten op internet en daar ben ik zoals altijd heel selectief in. Ik ga er weer een mooie dag van maken. Een dag met een gouden randje? Dat randje weet ik er altijd wel omheen te leggen. 

 

Deze dag blijkt inderdaad (het is inmiddels al 18.00u.) een dag zoals alle andere. Hoe fijn is dat? Heerlijk gewerkt, file op de heen- en terugweg, even tanken in de kever, nu even zitten en blog bijwerken en koken. Gouden randjes waren er zeker. 

 

Merk wel dat ik een ietsiepietsie zenuwachtig ben voor morgen en ben erg moe opeens. Heb ik niks aan dat weet ik wel, want zal de uitslag echt niet anders maken. En toch is het er en moet ik het omarmen, want hoort er ook bij. Het wachten is eerlijk gezegd 'killing'.

Ik kreeg van een collega een boek te leen over kanker. JE LIJF JE LOOKS JE LEVEN. Daar ga ik zeker in lezen en haal dat eruit wat bij mij past en op dit moment goed voelt. 

 

Wat fijn om te zien dat zo velen hier een kijkje komen nemen en met me meereizen. Dat voelt bijzonder. De reacties 'in real life' zijn zo prettig en het doet me goed om te horen dat ze me herkennen in mijn stijl, openheid en kracht. Die kracht heb ik nodig. 

 

Op naar morgen.....

 

Ik heb nog enkele subpagina 's toegevoegd die te vinden zijn via het menu. 


Zondag 12 november 2017

Vannacht niet zo denderend geslapen en maar door het huis gaan spoken. Dat heb ik wel vaker en daar zoek ik niets achter. Tegelijkertijd is het wachten op de uitslag van de MRI vervelend, want daar hangt nu wel veel van af. Ik merk dat ik daar onbewust toch mee bezig ben en zoek met momenten naar afleiding (in de tuin werken, kokkerellen, muziek luisteren, geleide meditatie, fietsen, wandelen door het mooie Mergelland 'in de achtertuin', spelletje op de telefoon😊, ritje in mijn kever of gewoon even lanterfanten). De dingen die ik net noem doe ik altijd al op mijn vrije dag of in het weekend en nu misschien bewuster en dus met volle aandacht. Dat lukt me prima en het lukt me ook nog steeds om in het moment te blijven.

Stap voor stap blijkt nu toch ècht mijn manier te zijn. 

 

Parachute youth: can 't get better than this.

(Voor mij draait dit nummer om genieten van het moment en blij zijn met wat je hebt. Tegelijkertijd het kind in jezelf behouden.  De titel doet anders vermoeden😂)


Er wordt aan me gedacht......

Zaterdag 11 november 2017

De afgelopen week voelde ik me prima en sterk. Emoties wisselden zich wel een beetje af en ook dat mocht er zijn. Vorig weekend (een dag nadat ik 'het' hoorde) ben ik gaan fietsen, want het was een mooie herfstdag. Even bezinnen en de gegeven informatie in alle rust op me in laten werken. Gewoon de dingen doen zoals ik ze altijd deed en nog wel even wil blijven doen.

Ik geniet van mijn werk, mensen dichtbij, de herfstkleuren, de kleine  (voor mij oh zo grote) dingen om me heen. Geniet er nu zelfs nog meer van en dat voelt bijzonder. 

 

Vandaag wat last van de bijwerkingen van de contrastvloeistof. Die vloeistof voelde ik van begin tot eind door mijn lijf stromen, een apart gevoel. Ik wist precies de route te volgen die afgelegd werd. De 2e dosis was beduidend kouder en leek sneller te stromen. Vond het wel interessant eigenlijk en mindfull. Dat ik reageer op chemische producten is voor mij een bekend fenomeen en probeer die zoveel mogelijk te vermijden of te vervangen. Vitamine B12  mag ook weer eens op peil gebracht worden aangezien ik de voedingsmiddelen waar het in zit niet eet vanwege intolerantie. Behalve vis dan.

 

Met buikpijn opgestaan en nog steeds een aparte hoofdpijn, misselijk en duizelig. Tijd dus voor een lekkere kop verwarmende thee en probioticakuur om mijn darmflora weer te verwennen.

 

 

Lieve groet

Véronique