mijn kanker   'my box of crayons'


Bestraling

Deze pagina ga ik gebruiken om mijn ervaring met bestralen te delen en van me af te schrijven. 

Breathhold techniek


Vrijdag 9 februari 2018

Vandaag de finish gehaald en als ik dan terugkijk lijkt de tijd voorbij gevlogen. Zo was het op het moment zelf echt niet. Alles stond in het teken van bestralen en eromheen plannen. Lijkt me maandag a.s. wel vreemd om niet meer te hoeven gaan. 

De laatste bestraling ging super en als afscheidscadeau hen ik een smiley op mijn lijf gekregen. De lijnen mag ik er niet afboenen. Ze dienen eraf te slijten. Straks douchen en eindelijk daar inschuimen en daarna insmeren. Wat een genot, want de jeuk is maar moeilijk te negeren. De borst wordt nog donkerder en dat zet de komende 3 weken nog door. Nawerking van de bestralingen. Waarom moet ik toch opeens aan 'Duo Penotti, twee kleuren in een pottie' denken? 

 

Op naar de volgende fase en daarover schrijf ik verder bij anti hormoontherapie.

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Donderdag 8 februari 2018

Wat een heerlijke bestraling vandaag. Klinkt gek hè. Ik lag te zingen tussen de ademcommando's in. Ik ben nu intern Alle Dagen Heel Druk, want ik ben er bijna. Ik kan niet beschrijven wat dat voor een gevoel geeft, want dat is niet in simpele woorden uit te drukken. Er komen wel allerlei liedjes oppoppen zoals 'Crazy', 'hyper hyper', 'tomorrow tomorrow', 'Maniac', 'Insomnia', 'can't get better than this' en nog veel meer. Verder ben ik normaal. Normaal? Nèh, dat is een stand op de wasmachine. 

Woensdag 7 februari 2018

JOEHOE, nog 2 te gaan. Ik stuiter ervan. Niet te geloven dat het bijna klaar is. Il ben het zo zat om met deze ziekte bezig te zijn en door de bestraling word ik op de proef gesteld. Ik kan wel zeggen dat ik geslaagd ben voor deze test. Daar kan geen diploma of ander onbenullig certificaat tegenop. 

 

Mijn borst was blauw door het lelijke licht in het kleedhokje. Vandaag zag ik er weer als mens uit en niet als alien of smurfin. 


Dinsdag 6 februari 2018

Mijn date met toestel 5 verliep redelijk. Ik sleep me erheen en onderga de hele riedel. Tijdens het bestralen voelde ik reacties in mijn borst en ze waren niet pijnlijk. Na de bestraling zag ik in het kleedhokje dat mijn borst blauw was. De borst van smurfin die te lang in de zon gelegen had. In mijn oksel zit een kloof en die voel ik wel. Wassen is vervelend.

Nog 3 te gaan. I can do it. Ik sleep me aan mijn haren er doorheen.


Maandag 5 februari 2018

Vol van de zenuwen ging ik onder toestel 3 liggen. Vooraf heb ik mijn bevindingen van vannacht gedeeld en kon na de bestraling meteen door naar de radiotherapeut. Het adem in moeten houden zorgt voor stress. Ik ben namelijk als kind door iemand erg lang onder water gehouden en nu het me steeds lastiger afgaat ervaar ik een soort van paniek. Ik lig echt te trillen als de 1e bestraling start. Het geluid kan ik onfertussen dromen en irriteert me. Als ik door de intercom hoor dat de laatste bestraling start zucht ik en er komt een voorzichtige glimlach op mijn gezicht. 

Zonder het ademcommando zou ik relaxter de bestraling ondergaan denk ik. De calendula crème heb ik online besteld zodat ik alvast kan gaan smeren. De huid is nog droger en jeukt meer. 

Zaterdag 3 februari 2018

Nu lijkt het snel te gaan. Nog maar 5 keer. Wat een mooi vooruitzicht.

Tijdens het bestralen de adem inhouden gaat moeilijker. Het lijkt alsof ik minder lucht inademt en voel me duizelig daarna. Vandaag 4 foto's gemaakt dus 2 keer extra adem inhouden. Pfff.

Verder ging het weer prima. Erg fijn!!


Vrijdag 2 februari 2018

En toen waren het er nog 6.

De radiotherapeut vond dat het er netjes uitzag en vroeg naar de klachten. De roodheid is nu duidelijk aanwezig en op mijn rug een plek. Sinds vandaag steken in de borst en meer dan warme prikkeling van binnen en begin dus echt te voelen dat het zijn werk begint te doen. De moeheid zou je kunnen vergelijken met moeheid bij griep zei ze. Dat geloof ik graag. 

De huid mag ik toch al insmeren met calendula crème om de jeuk te verzachten. Een coldpack kan ook helpend zijn. 

 

Verder met aftellen:

✅✅✅✅✅     ✅(morgen)


Donderdag 1 februari 2018

Ging weer lekker snel vandaag. Gisteren hoefde ik niet dus mag ik zaterdag.

Toch blijf ik elke keer nerveus. Na de laatste bestraling een diepe zucht van opluchting dat de zenuwpijn weggebleven is.

Mijn adem 9 keer (en nog 2 keer voor de foto's) inhouden blijft een aparte ervaring. De huid voelt wat droger aan en jeukt een beetje. Afblijven is lastig.


Dinsdag 30 januari 2018

Het was echt een rappe vandaag. Fijn omdat ik weinig tijd kreeg om na te denken. Gewoon liggen en ondergaan. 

Afgelopen nacht kon ik de slaap niet zo goed vatten. Ik heb me wat rondgespookt vanwege een heel warm en prikkelend gevoel in de borst. De verkleuring begint nu goed door te zetten.  


Maandag 29 januari 2018

Alweer een vinkje op de kalender. Joepie.

Vandaag minder moe en toch even gaan liggen vanmiddag. Het leek wat sneller te gaan vandaag. Toestel 5 heeft bijgeluiden zodat ik precies hoor hoe het om me heen draait tijdens de bestralingen. 


Zaterdag 27 januari 2018

Na een te korte nacht lag ik om 8.10u. alweer op toestel 3. Die voelt voor mij het fijnst. Door de intercom een zeer prettige stem die me telkens het ademcommando gaf. Ik lag dit keer redelijk ontspannen en het was zo voorbij. Heerlijk om via de intercom te horen: "Nu komt de laatste" en daarna: "Het is klaar, we komen nu naar binnen". Joepie, zeg ik dan elke keer😊.


Vrijdag 26 januari 2018

Ik ben toch nog steeds nerveus om te gaan. Het ging weer prima. Ben verschrikkelijk moe en duurt lang voordat ik echt wakker ben. Zelf rijden gaat nog prima en van belang dat ik voor- en achteraf rust neem. 


Donderdag 25 januari 2018

Na een lange dag Amsterdam vanavond 8e bestraling. Het ging weer prima. Ik was vrij ontspannen in mijn lijf. Mijn gedachten heb ik even bewust genegeerd.

Opgelucht weer terug naar huis gereden.


Woensdag 24 januari 2018

Het ging prima vandaag. Ik lag beter dan maandag ondanks mijn interne onrust.

Mijn hart ging tekeer van spanning en tussendoor via intercom contact over mijn welbevinden. 

Ik ben zo blij dat het weer gewoon zo was als vorige week. 


Maandag 22 januari 2018

Dat ik een gevoelig (fijn besnaard) lijf heb wist ik al, maar vandaag werd ik daar tijdens de bestraling mee geconfronteerd. Ik was niet van plan om het te delen en voor mijn eigen verwerking doe ik het toch. Ik voelde nl. bij de 2e dosis een steek en schok (als een interne electro-statische schok o.i.d.) en wist mijn adem ondanks de angst die ik voelde vast te houden totdat ik door mocht ademen. Ik heb het tussen de bestralingen door hardop gemeld want ik weet dat ze me kunnen horen. Ze hadden al gezien dat ik bewoog. De behandeling daarna afgemaakt en dat vind ik knap van mezelf. 

Bij de receptie telefonische afspraak laten inplannen met radioloog en even gaan zitten, want ik voelde me naar vanwege de schrik. 

De radioloog belde later en ze heeft me gerustgesteld en toch ben ik bang. Borst voelt warm aan. De 'elektrische' schok en steek was precies op de plek van de tumor waar ik al steken had voordat ik de knobbel ontdekte. Die plek wordt het langst bestraald; dat had ik al door. Kan een zenuw zijn die door iets dat geraakt wordt. Ik lag ook niet echt ontspannen.

Nu in de gaten houden of ik koorts heb, dat zou duiden op een ontsteking en dat is niet echt handig nu.

Gelukkig heb ik morgen een snipperdag vanwege onderhoud aan de apparatuur.

 

Ps

De dosis is elke dag hetzelfde. Enig verschil in duur van bestralen maar dat is minimaal. Volgorde kan ook verschillen. Schijnbaar is dit wat ik afgelopen vrijdag opmerkte.


Vrijdag 19 januari 2015

Yeah, de eerste week bestralen is voorbij. Pfff.

Leek wel een andere sessie vandaag. Net alsof de dosis hoger was om het weekend mee door te kunnen. Helaas vergeten te vragen.

Ik heb bij de radioloog gezien vanuit welke hoek bestraald wordt. Interessant om mezelf op röntgenfoto te zien en daardoor gerustgesteld m.b.t. risico voor mijn hart. Het hart blijft uit het bestraalde gebied. Het krijgt wel straling maar niet de volle laag. [Zucht]

 


Donderdag 18 januari 2018

Om 8.20u. lag ik alweer onder het apparaat. Elke dag ontmoet ik 3 andere schatten die me recht leggen en me de ademcommando's geven. De radio werd weer harder gezet en ik moest tussendoor grinniken vanwege een grapje dat ik hoorde. Nieuwsbericht over de storm werd namelijk 'onderbroken' met "🎶zandzakken voor de deur🎶". 

Tijdens het bestralen lig ik per keer af te tellen. De laatste 4 zijn altijd zo voorbij. 

Vandaag het schema voor volgende week meegekregen. Bijna elke dag rond 8.00u. Dinsdag is verplaatst naar zaterdag.


Woensdag 17 januari 2018

Vinkje 3!!

Vandaag lag ik niet echt ontspannen. Gelukkig was het weer zo voorbij. In de wachtkamer word ik geconfronteerd met andere vormen van kanker en dat is wel heftig en komt binnen. 

Ik ben na de behandeling nog even blijven zitten voordat ik weer naar huis reed. Ben altijd even duizelig als ik onder het apparaat uit mag. Muziek hadden ze wat harder gezet voor me. Fijne afleiding en in mijn hoofd lag ik mee te neuriën. Je moet toch wat hè.


Dinsdag 16 januari 2018

Vanmorgen was ik al om half 9 aan de beurt. Zelf inchecken en wachten in de aangegeven wachtkamer. Na 4 minuten hoorde ik mijn naam al door de intercom. Waarom ik op dat moment Bingo zei weet ik ook niet.

Ik mocht in een andere ruimte dan gisteren. Liggend op de plaat kon ik naar een mooie blauwe lucht kijken met een voorjaarstak en 2 luchtballonnen. Mooi uitzicht. Muziek stond aan en dat vond ik wel prettig. Daar ga ik morgen om vragen als de muziek dan niet aanstaat. Ligt toch echt prettiger.

Tijdens 1 bestraling voelde ik achteraf een tinteling en kou.

Morgen blijf ik wel nog even wat drinken daar want nu stapte ik meteen in de auto om weer naar huis te rijden. Niet echt handig.


Maandag 15 januari 2018

De kop is eraf. Wat was ik zenuwachtig toen ik het apparaat zag. Ik hield het niet droog.

Ze bestralen 9 gebieden en dus 9 keer mijn adem inhouden totdat ik via de intercom hoor dat ik weer mag doorademen. Dat ging me goed af.

De bestraling duurde in totaal 15 minuten en dat komt door het aantal gebieden. Afwisselend korte of lange bestraling met een maximum rond de 30 seconden (tuurlijk heb ik mee liggen tellen).

Op het moment dat ik er lag viel alle spanning van me af en tijdens het maken van 2 foto's heb ik me volledig overgegeven.

Mijn 1e vinkje op de aftelkalender staat er al.


Zondag 7 januari 2018

Toch maar het informatieboekje gelezen. Alles wat erin staat is afgelopen vrijdag uitvoerig besproken. De bijwerkingen sla ik bewust over, want is toch niet te voorspellen hoe mijn eigenwijze lijf erop reageert. Gewoon ondergaan dus en kijken wat het brengt. Ook nu ga ik stap-voor-stap.


Vrijdag 5 januari 2018

Met een mooi kruis en punttattoo op mijn borstkas verlieten we Maastro met een rugzak vol informatie en een fijn gevoel.

Ik word 20 keer bestraald. Het bestralen duurt maar even en ik heb vandaag al tijdens de CT-scan kunnen oefenen met adem inhouden en mijn linkerarm overstrekken. Was pijnlijk vanwege die ontsteking in de ader. Op de tanden bijten en volhouden, want is zo voorbij. 

Ik ben er helemaal klaar voor en ga een aftelkalender knutselen zodat ze thuis ook zien hoe vaak ik nog mag.


Zaterdag 30 december 2017

Vrijdag 5 januari heb ik intake bij Maastro en wordt CT-scan gemaakt.

Vrijdag 12 januari de 1e bestraling.

 

In de tussentijd mag ik thuis ademhalingsoefeningen doen want ik moet de adem tijdens de bestralingsvelden inhouden. Dit is om het hart beter te beschermen want het wordt uit het bestralingsgebied geduwd.